پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٠ - نويسندگان نامه عمل

بيرون مى‌آوريم كه آن را گسترده مى‌يابد» نيز گواه اين معناست.

از مجموع آنچه در آيات فوق آمد به خوبى استفاده مى‌شود كه علاوه بر آگاهى و احاطه علمى خداوند نسبت به اعمال انسان‌ها، و گواهى اعضاء بدن، و ساير شهود، روز قيامت، اعمال او در نامه‌اى ثبت است.

اين كار به وسيله رسولان و فرشتگان الهى انجام مى‌گيرد.

روز قيامت كه نامه‌هاى اعمال بدكاران در دست چپ و نيكوكاران در دست راست آنهاست به سخن درمى‌آيد و همه گفتنى‌ها را مى‌گويد.

نامه گشوده مى‌شود و اهل محشر از نيك و بد آن آگاه مى‌گردند.

صاحبان اعمال نيك با شادى و افتخار همه را به مطالعه اعمالشان دعوت مى‌كنند و بدكاران از شدت ترس و وحشت و رسوايى فريادشان بلند مى‌شود.

در اين تعبيرات‌ «نكات تربيتى زيادى» نهفته است كه در بخش توضيحات خواهد آمد.

توضيحات:

١- نامه اعمال در روايات اسلامى‌

موضوع «نامه عمل» يا «صحيفه اعمال» بازتاب گسترده‌اى در روايات اسلامى دارد كه قسمتى از اين روايات بعنوان تفسير آيات گذشته آمده است و قسمتى نيز مستقل از آنهاست كه به عنوان نمونه به چند حديث آموزنده كه هر كدام نكته مهمى را در بر دارد اشاره مى‌كنيم:

١- در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: اذا كانَ يَوْمُ الْقِيامَةِ دُفِعَ الَى الْانسانِ كِتابُهُ، ثُمَّ قيلَ لَهُ اقْرَأْ قلتُ: فَيَعْرفُ ما فيهِ؟ فَقالَ: انَّ اللَّهَ يُذْكِّرُهُ فَما مِنْ لَحْظَةٍ وَ لا كَلِمَةٍ وَ لا نَقْلِ قَدَمٍ، وَ لا شَى‌ءٍ فَعَلَهُ الّا ذَكَرَهُ كَأَنَّهُ فَعَلَهُ تِلْكَ السّاعَةِ! فَلِذلِكَ قالُوا يا وَيْلَتَنا ما لِهذا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبيرَةً الّا احْصاها؟!: «هنگامى كه قيامت برپا شود نامه عمل انسان را به دست او مى‌دهند، سپس به او گفته مى‌شود بخوان!- راوى مى‌گويد: من‌