پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٦ - ز- آيا «توحيد» با «شفاعت» تضاد دارد؟!

قبلًا اين موضوع مشروحاً بيان شده نيازى به تكرار نمى‌بينيم.

ز- آيا «توحيد» با «شفاعت» تضاد دارد؟!

پندار تضاد شفاعت با توحيد يكى از اشكالات معروف است كه به خاطر تبليغات زياد وهابيان و سرمايه‌گزارى آنها روى اين مسأله بايد دقيقاً مورد توجه قرار گيرد.

عقائد وهابيان عمدتاً روى چند محور دور مى‌زند كه از همه واضح‌تر همان مسأله توحيد افعالى و توحيد عبادت است، آنها اين شاخه‌هاى توحيد را چنان تفسير مى‌كنند كه با مسأله شفاعت و توسل و استمداد از ارواح اولياء و انبياء، و شفاعت آنها در پيشگاه خداوند، تضاد دارد، و به همين دليل تمام فرق مسلمين را (غير از وهابيون) كه معتقد به اين امورند مشرك دانسته! و اگر تعجب نكنيد جان و مال و ناموس آنها را همچون مشركان جاهليت عرب مباح مى‌شمرند!.

آنها به خاطر همين عقيده خون‌هاى گروه زيادى از مسلمين حجاز و عراق را ريختند و اموالشان را غارت كردند و جناياتى مرتكب شدند كه در تاريخ اسلام بى‌سابقه بود.

محمد بن عبدالوهاب بنيانگذار اين فرقه (متوفاى ١٢٠٦) در كتابى كه بنام «رساله اربع قواعد» معروف است سخنى در اين زمينه دارد كه خلاصه‌اش چنين است:،

رهايى از شرك تنها با شناخت «چهار قاعده» ممكن است:

١- مشركانى كه پيامبر با آنها نبرد كرد اقرار داشتند كه خداوند خالق و رازق و تدبير كننده جهان هستى است، چنانكه قرآن در آيه ٣١ يونس مى‌فرمايد:

قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الأرْضِ امْ مَنْ يَمْلكُ السَّمْعَ وَ الأبْصارَ وَ مَنْ يُخْرِجُ الحَيَّ مِنَ المَيِّتِ وَ يُخْرِجُ المَيِّتَ مِنَ الحَيَّ وَ مَنْ يُدَبِّرُ الأمْرُ فَسَيَقُولونَ اللَّه فَقُلْ افَلا تَتَّقُون‌:

«بگو چه كسى شما را از آسمان و زمين روزى مى‌دهد؟ و يا چه كسى مالك (و خالق) گوش و چشم‌ها است؟ چه كسى زنده را از مرده خارج مى‌سازد؟ و چه كسى امرو (جهان) را تدبير مى‌كند؟ به زودى (در پاسخ تو) مى‌گويند: خدا! بگو پس چرا تقوى پيشه نمى‌كنيد؟ (و از خدا نمى‌ترسيد).

به اين ترتيب آنها معتقد به توحيد رازقيت و خالقيت و مالكيت و تدبير بودند.