اهميّت آنها وارد شده، و قرآن با صراحت ترك اين فريضه را از اسباب سقوط در دوزخ شمرده است، آنجا كه مى‌فرمايد: گروهى از بهشتيان (اصحاب اليمين) در ارتباطى كه از جايگاه خود با مجرمان دوزخى مى‌گيرند از آنها سؤال مى‌كنند: ما سلككم في سقر): «چه چيز شما را به دوزخ فرستاد»؟!.

آنها در پاسخ مى‌گويند، ما از نمازگزاران نبوديم، و مستمندان را اطعام نمى‌كرديم، و پيوسته با اهل باطل همنشين بوديم، و همواره روز جزا را انكار مى‌كرديم» (قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ المُصَلّينَ- وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ المِسْكِينَ- وَ كُنّا نَخُوضُ مَعَ الخائِضِينَ- وَ كُنّا نُكذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ) (سوره مدّثر آيات ٣٩ تا ٤٦).

گرچه در اين آيه علاوه بر ترك نماز اشاره به سه گناه ديگر نيز شده است ولى ذكر ترك نماز به عنوان اوّليه گناه به خوبى نشان مى‌دهد كه تا چه حدّ ترك اين فريضه الهى خطرناك است، به علاوه اين امور چهارگانه هر كدام مستقلًا مى‌تواند يكى از اسباب سقوط در دوزخ گردد (ترك اطعام مستمندان ظاهراً اشاره به منع حقوق واجبه است).

مسأله نماز آنقدر از نظر اسلام مهم است كه طبق بعضى از روايات معروف، نخستين چيزى كه از نامه اعمال به آن نگاه مى‌شود نماز است، اگر در نامه اعمال (به طور صحيح) وجود داشت به ساير اعمال نيك نگاه خواهد شد، و الا به بقيه نگاه نمى‌شود و چنين كسى روانه دوزخ مى‌گردد». [١]

اين مطلب شايد به خاطر آن باشد كه نماز سرچشمه زاينده ايمان و ضامن بقاى آن است، با ترك نماز اصل ايمان به تزلزل مى‌افتد و مى‌دانيم يكى از شرائط قبولى اعمال ايمان است كه بدون ايمان چيزى پذيرفته نيست.

***

١٦- منع زكات‌

زكات يكى از اركان مهم اسلام است و ترك آن از بزرگترين گناهان كبيره محسوب مى‌شود، و از آنجا كه در قرآن مجيد هم رديف شرك و تكذيب معاد شمرده شده، به وضوح روشن مى‌شود كه اين عمل از اسباب سقوط در دوزخ است مى‌فرمايد: فَوَيْلٌ لِلْمُشْرِكِينَ- الذَّينَ لايُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالاخِرَةِ هُمْ كافِرُونَ‌: «واى بر مشركان!- همان‌ها كه زكات را ادا نمى‌كنند و نسبت به آخرت كافرند» (فصّلت- ٧).

[١]. به كتبا وسائل الشيعه جلد سوّم كتاب الصّلوة باب ششم و هفتم و هشتم و مخصوصاً صفحه ٢٢ حديث ١٠ و صفحه ١٩، حديث ٦.