پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٠ - ١٢- صدق و راستى

و در پايان بار ديگر به آنها نويد بهشت مى‌دهد، و مى‌گويد: «پاداششان آمرزش پروردگار و باغ‌هاى بهشتى است كه از زير درختانش نهرها جارى است» (اولئكَ جَزائُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ جَنّاتٌ تَجْرى مِنْ تَحْتِهَا الأنْهارُ ...).

مسارعت و سبقت جستن به سوى مغفرت اشاره به پيشى گرفتن بر اسباب مغفرت است، لذا بعضى آن را به اسلام تفسير كرده، و بعضى به ادا فرائض، و بعضى به هجرت، و بعضى به نمازهاى پنجگانه، و بعضى به جهاد و بعضى به توبه كه هر كدام از اسباب آمرزش الهى است، و مجموع اين امور مايه سرعت و سبقت به سوى بهشت است، و لذا در آيات بعد از آن به مسأله انفاق و استغفار و عفو و گذشت و احسان كه سر فصل‌هاى مهمى از اسباب مغفرت و كليدهايى براى گشودن درهاى بهشت مى‌باشد اشاره شده.

جالب اينكه نظير همين معنا با يك تفاوت مختصر كه‌ «سابِقُوا» بجاى‌ «سارِعُوا» قرار گرفته در آيه ٢١ سوره حديد آمده است، مى‌فرمايد: (سابِقُوا الى مَغْفِرَةِ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنّةِ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّماءِ وَ الأرْضِ).

مسلم است‌ «سارعوا» كه از باب «مفاعله» و به معناى سرعت گرفتن در برابر يكديگرى مى‌باشد نتيجه‌اش همان مسابقه و پيشى گرفتن بر يكديگر است (دقت كنيد).

ولى بعضى از مفسّران «سارعوا» را تنها به معناى مبادرت يا شدت تفسير كرده، و معناى باب مفاعله را ناديده گرفته‌اند.

به هر حال اين تعبيرات نشان مى‌دهد كه دنيا ميدان مسابقه‌اى است براى انسان‌ها، و مقصد نهائى اين مسابقه همان وصول به مغفرت و بهشت با آن وسعت بى‌نظير.

درباره وسعت بهشت در همين جلد به خواست خدا سخن خواهيم گرفت.

١٥- خوف از خدا

ترس از خداوند يعنى ترس از عدالت و حساب و كتاب و مجازات او سپرى است در برابر انواع گناهان و عامل نيرومند بازدارنده‌اى است در مقابل ظلم و فساد و عصيان، و به همين دليل از كليدهاى بهشت شمرده شده است چنانكه در آيه ٤٦ رحمن مى‌فرمايد: «براى كسى كه از مقام پروردگارش بترسد