سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٦٧ - اشاره اي به ويژگي هاي فرشتگان و مناصب آنها در جهان آخرت

تا فرض اطاعت و معصيت هر دو در آن راه داشته باشد، تکاليف هم معناي ديگري دارد.[١]

ايشان در جاي ديگر در تبيين چهار ويژگي براي فرشتگان مي‌فرمايند:

يکي از صفات ملايکه اين است که آنان موجوداتي هستند شريف و مکرم که بين خداي تعالي و اين عالم محسوس واسطه‌هايي هستند؛ به‌طوري‌که هيچ حادثه‌اي از حوادث و هيچ واقعة مهم و يا غير مهم نيست، مگر آنکه ملايکه در آن دخالتي دارند و يک يا چند فرشته، موکل و مأمور آن‌اند. اگر آن حادثه، تنها يک جنبه داشته باشد، يک فرشته، و اگر چند جنبه داشته باشد، چند ملک موکل بر آن‌اند. دخالتي که دارند تنها و تنها اين است که امر الهي را در مجرايش به جريان اندازند و آن را در مسيرش قرار دهند؛ همچنان‌که قرآن دراين‌باره فرموده: لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ؛[٢]«در گفتار بر او پيشي نگيرند و آنان به فرمان او کار مي‌کنند»؛

دوم صفتي که از ملايکه در قرآن و حديث آمده، اين است که دربين ملايکه نافرماني و عصيان نيست. معلوم مي‌شود ملايکه نفسيت مستقل ندارند و داراي اراده‌اي مستقل نيستند که بتوانند غير آنچه را خدا اراده کرده، اراده کنند. پس ملايکه در هيچ کاري استقلال ندارند و هيچ دستوري را که خدا به ايشان تحميل کند، تحريف نمي‌کنند و کم و زيادش نمي‌سازند؛ چنان‌که فرمود: لا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ[٣]؛ «خداي را در آنچه به آنان فرمايد نافرماني نکنند و هرچه فرمايندشان همان کنند»؛