سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠٢ - بي رغبتيِ دوستان خدا به دنيا و رغبت آنها به آنچه نزد خداست

خداوند دربارة پايداري و ماندگاري آنچه در نزد خداست و ناپايداري تعلقات دنيوي‌اي كه انسان بدانها دل‌خوش كرده، مي‌فرمايد: مَا عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَمَا عِنْدَ اللَّهِ بَاقٍ وَلَنَجْزِيَنَّ الَّذِينَ صَبَرُوا أَ جْرَهُمْ بِأحْسَنِ مَا كَانُوا يَعْمَلُون؛[١] «آنچه نزد شماست، پايان پذيرد و آنچه نزد خداست، ماندني است و كساني كه شكيبايي كردند، هرآينه مزدشان را بر پاية نيكوترين كاري كه مي‌كردند دهيم».

در آية ديگر خداوند پس از آنكه مرگ را سرنوشت محتوم همگان معرفي مي‌كند و به مؤمنان رهيده از دام شيطان وعدة رستگاري و نيل به پاداش كامل در رستاخيز و بهره‌مندي از سراي جاودانة بهشت مي‌دهد، مي‌فرمايد: وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلاّ مَتَاعُ الْغُرُورِ؛[٢] «و زندگي دنيا چيزي جز كالاي فريب نيست».

در جاي ديگر خداوند دربارة برتري كيفي و كمّي آخرت بر دنيا مي‌فرمايد: بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا*وَالآخِرَةُ خَيْرٌ وَأبْقَى؛[٣] «بلكه شما زندگي اين جهان را برمي‌گزينيد، و حال‌آنكه آن جهان بهتر و پاينده‌تر است».

«خير» در آية شريفه ناظر به برتري كيفي و بهتر بودن آخرت نسبت به دنياست و «ابقي» ناظر به برتري كمّي و پايدارتر بودن آخرت نسبت به دنياست. در آية ديگر، اين برتري كمّي و كيفي به خداوند نسبت داده شده است و از قول ساحران دربار فرعون كه پس از مشاهدة معجزة حضرت موسيإِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطَايَانَا وَمَا أكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ وَاللَّهُ خَيْرٌ وَ أَ بْقَى؛[٤] «ما به