وَ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ وَ ما كانُوا
لِيُؤْمِنُوا كَذلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ.
يونس (١٠) ١٣
لجاجت مستكبران
١٦٣. برخورد لجوجانه مستكبران در برابر حق به رغم ديدن هر نوع آيهاى
از سوى خداوند:
سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ
بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها وَ إِنْ
يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا
...
اعراف (٧) ١٤٦
١٦٤. غفلت مستكبران از حقايق آيات الهى، عامل لجاجت آنان:
سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي
الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها ... ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا
بِآياتِنا وَ كانُوا عَنْها غافِلِينَ.
اعراف (٧) ١٤٦
١٦٥. تكذيب آيات خداوند، عامل لجاجت مستكبران و نپذيرفتن راه حق و
آيات الهى:
سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ
بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها وَ إِنْ
يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ
الغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ كانُوا
عَنْها غافِلِينَ.
اعراف (٧) ١٤٦
لجاجت مسيحيان
١٦٦. مسيحيان نجران، مردمانى لجوج و حقناپذير:
فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ
فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ ... فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ.
آلعمران (٣) ٦١ و ٦٣
١٦٧. لجاجت و سر سختى مسيحيان در برابر حق، عامل دعوت آنان به مباهله
از سوى پيامبراكرم صلى الله عليه و آله:
فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ
فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ
... ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى
الْكاذِبِينَ.
آلعمران (٣) ٦١
نيز---)
همين مدخل، لجاجت اهلكتاب
لجاجت مشركان
١٦٨. پايبندى مشركان صدر اسلام به آيين شرك و دفاع از معبودهاى خود
در برابر دعوت به توحيد:
وَ يَقُولُونَ أَ إِنَّا لَتارِكُوا آلِهَتِنا لِشاعِرٍ
مَجْنُونٍ.
صافّات (٣٧) ٣٦
١٦٩. انكار آيات الهى از سوى مشركان صدر اسلام از سر لجاج و
ستيزهجويى نه از روى جهل و ناآشنايى به آن:
كَذلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِينَ كانُوا بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ.
غافر (٤٠) ٦٣
١٧٠. سرسختى و لجاجت مشركان عصر بعثت در برابر قرآن و دعوت پيامبر
صلى الله عليه و آله:
وَ قالُوا قُلُوبُنا فِي أَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ وَ
فِي آذانِنا وَقْرٌ وَ مِنْ بَيْنِنا وَ بَيْنِكَ حِجابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنا
عامِلُونَ قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما
إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَاسْتَقِيمُوا إِلَيْهِ وَ اسْتَغْفِرُوهُ وَ وَيْلٌ
لِلْمُشْرِكِينَ.
فصّلت (٤١) ٥ و ٦
١٧١. اصرار مشركان عصر بعثت بر شرك و مباحثات انكارآميز آنان درباره
توحيد:
وَ الَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما اسْتُجِيبَ
لَهُ حُجَّتُهُمْ داحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ
...
شورى (٤٢) ١٦
|