اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ
يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ
بِلِقاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ.
رعد (١٣) ٢
نيز---)
همين مدخل، ايمان به لقاءاللَّه
نيز---)
بهشت، تقرّب، شهود، قيامت، معراج و ملكوت
لقب---) نامگذارى
لقمان
لقمان بن باعور، ساكن بلاد مدين و ايله، مرد صالحى بود، ولى پيامبر
نبود. بنا بر قول بعضى، لقمان حكيم، عبد سياهپوست از حبشه يا سودان و قاضى
بنىاسرائيل بود «١»
و در زمان حضرت داود عليه السلام زندگى كرد و وزارت او را برعهده داشت. او مخيّر
شد كه از حكمت و نبوّت يكى را برگزيند و او حكمت را اختيار كرد و نبوّت نصيب داود
عليه السلام شد. بيشتر مفسّران، وى را نبىّ و پيامبر نمىدانند. «٢»
توصيه به لقمان
١. رهنمود الهى به لقمان، براى شكرگزارى به درگاه خداوند:
وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ ...
لقمان (٣١) ١٢
حكمت لقمان
٢. خداوند، عطاكننده حكمت به لقمان:
وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ
...
لقمان (٣١) ١٢
٣. شكرگزارى به درگاه خداوند، فلسفه اعطاى حكمت به لقمان:
وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ ...
لقمان (٣١) ١٢
٤. متوجّه كردن فرزند به علم و قدرت مطلق خداوند، با استفاده از شيوه
آموزشى قابل فهم، نمودى از حكمت لقمان:
وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ
... وَ إِذْ قالَ ... يا بُنَيَّ إِنَّها إِنْ تَكُ مِثْقالَ حَبَّةٍ ... يَأْتِ بِهَا اللَّهُ ...
لقمان (٣١) ١٢ و ١٦
٥. توصيه به برپايى نماز و امر به معروف و نهى از منكر و صبر، از
مصاديق حكمت لقمان:
وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ
... وَ إِذْ قالَ ... يا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلاةَ وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ
عَنِ الْمُنْكَرِ وَ اصْبِرْ عَلى ما أَصابَكَ
...
لقمان (٣١) ١٢ و ١٧
٦. توصيه لقمان به فرزندش، براى رعايت اعتدال در رفتار و پرهيز از
گفتار خشن، نمودى از حكمت وى:
وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ
... وَ إِذْ قالَ لُقْمانُ لِابْنِهِ وَ هُوَ يَعِظُهُ ... وَ اقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَ
اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ ...
لقمان (٣١) ١٢ و ١٣ و ١٩
نيز---)
همين مدخل، مواعظ لقمان
مواعظ لقمان
٧. مواعظ لقمان به پسرش، شايسته يادآورى:
وَ إِذْ قالَ لُقْمانُ لِابْنِهِ وَ هُوَ يَعِظُهُ يا بُنَيَّ لا
تُشْرِكْ بِاللَّهِ ...
لقمان (٣١) ١٣
(١) . جامعالبيان، ج ١١، جزء ٢١، ص ٨١-/ ٨٢؛ اعلامالقرآن،
شبسترى، ص ٨٤٧
(٢) . اعلام قرآن، خزائلى، ص ٥٣٥-/ ٥٣٦
|