[مُتِمّ]
يك بار و به صورت فعلى [ماضى
و مضارع] ٨ بار در مورد خداوند به كار رفته است:
«١»
... وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ
نِعْمَتِي ...
مائده (٥) ٣
... وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ
لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ.
صفّ (٦١) ٨
نيز---)
بقره (٢) ١٥٠؛ مائده (٥) ٦؛ اعراف (٧) ١٤٢؛ توبه (٩) ٣٢؛ يوسف (١٢)
٦؛ نحل (١٦) ٨١؛ فتح (٤٨) ٢
متولّى الصّالحين/ اسما و صفات
اين صفت فعل الهى از باب تَفعّل
[تَوَلّى]
به معناى دوست و ياور است و يك بار درباره خداوند در قرآن به كار رفته است. «٢» اين صفت الهى به همين صورت و با
اضافه به صالحين [متولّى الصّالحين]
در ادعيه نيز آمده است. «٣»
إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ
يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ.
اعراف (٧) ١٩٦
متوفّى/ اسماوصفات
متوفّى از «توفى» به معناى دريافت كامل و قبض تمام يك شىء است. «٤» از آنجا كه اين كلمه در آيات در
مورد گرفتن جان و قبض روح به كار رفته مباحث آن در مدخل مرگ مطرح شدهاند.
وهُوَ الَّذى يَتَوَفّكُم بِالَّيلِ ويَعلَمُ ما جَرَحتُم
بِالنَّهارِ ثُمَّ يَبعَثُكُم فيهِ لِيُقضى اجَلٌ مُسَمًّى ثُمَّ الَيهِ
مَرجِعُكُم ثُمَّ يُنَبّئُكُم بِما كُنتُم تَعمَلون.
انعام (٦) ٦٠
نيز---)
يونس (١٠) ١٠٤؛ نحل (١٦) ٧٠؛ زمر (٣٩) ٤٢
متين/ اسما و صفات
اين اسم و صفت خداوندى به معناى استوار، قوىّ و با صلابت است.
بيهقى در كتاب «الاسماء و الصّفات» از ابنعبّاس نقل نموده است كه «متين» يعنى
شديد و سخت. اين اسم به همين صورت [متين] يك بار براى خداوند در قرآن آمده است:
«٥»
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ.
ذاريات (٥١) ٥٨
مُثبّت/ اسما و صفات
اين صفت فعلى از «ثبّت، يُثبّت، تثبيتاً» به معناى به پاداشتن و
استوار كردن است و ٨ بار در قرآن براى خدا به كار رفته است. اين صفت الهى به همين
صورت و با اضافه به «قلوب» و «اهل السّماوات و الارض» در ادعيه و روايات آمده است. «٦»
(١) . اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ١، ص ١٧٩
(٢) . همان، ص ١٥٣٤
(٣) . المقام الاسنى، ص ٩٥؛ جنّة الامان، ص ٣٦٠
(٤) . الميزان، ج ١٧، ص ٢٦٨
(٥) . اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ٢، ص ١٢٩١
(٦) . بحارالانوار، ج ٩، ص ٢٦٥؛ سُنن ابنماجه، ج ١، ص ٧٢
|