«١» عَلَيْهِمْ ... وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا
يَعْمَلُونَ وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا ...
فصّلت (٤١) ١٩-/ ٢١
١٤٣. گواهى پوست دشمنان خدا عليه آنان، در قيامت، شگفت و دور از
انتظار براى ايشان:
وَ يَوْمَ يُحْشَرُ أَعْداءُ اللَّهِ
... حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ ... وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا
يَعْمَلُونَ وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا «٢» ...
فصّلت (٤١) ١٩-/ ٢١
١٤٤. شهادت پوست بدن آدمى در قيامت، به آفريدگارى خداوند و بازگشت
همگان به سوى او:
حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ ... وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا
يَعْمَلُونَ وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا
أَنْطَقَنَا اللَّهُ الَّذِي أَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَ هُوَ خَلَقَكُمْ أَوَّلَ
مَرَّةٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ.
فصّلت (٤١) ٢٠ و ٢١
١٤٥. غفلت انسان از گواهى پوست بدن در قيامت، عامل جرأت وى بر گناه و
معصيت:
... شَهِدَ عَلَيْهِمْ ... وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا
يَعْمَلُونَ وَ قالُوا ... وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ ...
وَ لا جُلُودُكُمْ ...
فصّلت (٤١) ٢٠-/ ٢٢
٦. چشم
١٤٦. شهادت چشم در قيامت، بر اعمال انسان:
حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ ... وَ أَبْصارُهُمْ ... بِما كانُوا يَعْمَلُونَ.
فصّلت (٤١) ٢٠
١٤٧. گواهى و شهادت چشم دشمنان خدا عليه آنان، با بازگويى اعمال و
رفتارشان در قيامت:
وَ يَوْمَ يُحْشَرُ أَعْداءُ اللَّهِ
... حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ ... وَ أَبْصارُهُمْ ... بِما كانُوا يَعْمَلُونَ.
فصّلت (٤١) ١٩ و ٢٠
١٤٨. غفلت انسان از شهادت چشم در قيامت، عامل جرأت وى بر گناه و
معصيت:
... شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ
أَبْصارُهُمْ ... وَ قالُوا ...
وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ
سَمْعُكُمْ وَ لا أَبْصارُكُمْ ...
فصّلت (٤١) ٢٠-/ ٢٢
٧. خدا
١٤٩. گواهى و نظارت همه جانبه خداوند بر افكار و اعمال مردم، اساس
داورى او با آنان در قيامت:
... إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ
بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ.
حجّ (٢٢) ١٧
يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُهُمْ بِما
عَمِلُوا أَحْصاهُ اللَّهُ وَ نَسُوهُ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ.
مجادله (٥٨) ٦
١٥٠. گواهى خداوند در قيامت، گواهى كامل و بى نياز كننده از گواهى
ديگران:
وَ يَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً
... فَكَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ ...
يونس (١٠) ٢٨ و ٢٩
٨. دست
١٥١. شهادت و گواهى دستِ گناهكاران عليه آنان، با بازگويى اعمال
زشتشان در قيامت:
إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ
الْمُؤْمِناتِ ... يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ ... وَ أَيْدِيهِمْ
(١) . «لِمَ» مركّب از لام علّت و ماى استفهاميّه است. استفهامدر
«لِمَ شهدتم» مىتواند توبيخى باشد كه در اين صورت حاكى از اعتراض، گلايه و سرزنش
است
(٢) . استفهام در «لِمَ شهدتم» مىتواند در مقام تعجّب وشگفتى باشد.
(الميزان، ج ١٧، ص ٣٧٩)
|