به همين صورت در ادعيه نيز آمده است.
«١»
فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ حَسَنٍ
...
آلعمران (٣) ٣٧
نيز---)
مائده (٥) ٢٧؛ احقاف (٤٦) ١٦
متُقن/ اسما و صفات
اين صفت فعلى خداوندى از باب افعال
[اتقان]
به معناى استوار كردن و محكم نمودن است و تنها يك بار در قرآن براى خداوند به كار
رفته است. «٢» اين صفت الهى به همين صورت در
ادعيه نيز آمده است. «٣»
... صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ
كُلَّ شَيْءٍ ...
نمل (٢٧) ٨٨
متكّا
متكّا، تكيهگاه، پشتى، آنچه بر آن تكيه كنند. «٤» در اين مدخل معناى عام لغوى مقصود
است و از واژههاى «ارائك»، «سرر» و
«عصا» و آنچه به معناى متكّا آمده، استفاده شده است.
متكّاى ابرار---) همين مدخل، متكّاى بهشتيان
متكّاى بهشتيان
(١) . المقام الاسنى، ص ٩٥؛ جنّة الامان، ص ٣٥٩
(٢) . اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ١، ص ١٩٦
(٣) . المقام الاسنى، ص ٩٥؛ جنّة الامان، ص ٣٥٨
(٤) . لغتنامه، ج ١٢، ص ١٧٨٣٧، «متكا»
|