نعمت مال
٤١٧. توانمندى همراه با انفاقگرى، از الطاف و نعمتهاى الهى به انسان:
... وَ مَنْ رَزَقْناهُ مِنَّا
رِزْقاً حَسَناً فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَ جَهْراً ...
نحل (١٦) ٧٥
٤١٨. اموال، باغها و انهار، از نعمتهاى الهى براى بشر:
وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ
... وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً.
نوح (٧١) ١٢
٤١٩. مال و ثروت، وسيله و نعمتى آماده براى دستيابى به سعادت آخرتى:
وَ ابْتَغِ فِيما آتاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ ...
قصص (٢٨) ٧٧
٤٢٠. برخوردارى از جاى امن، هدايت و ثروت، نعمتهاى الهى و سزاوار
بازگو كردن براى ديگران:
... فَآوى
... فَهَدى ... فَأَغْنى وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ.
ضحى (٩٣) ٦-/ ٨ و ١١
وصيّت به مال---) وصيّت
مالك/ اسما و صفات
اين اسم و صفت الهى به صورت اسم فاعل
[مالك]
به معناى قادر مطلق در تصرّف مال خود است به گونهاى كه كسى نتواند مانع تصرّف او
شود. «١» نيز به معناى صاحب، فرمانروا و
پادشاه نيز آمده است و به صورت فاعلى دو بار در قرآن ذكر شده است: «٢»
مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ.
حمد (١) ٤
قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ
...
آلعمران (٣) ٢٦
مالك بن دُخشم
مالك بن دَخشم بن غَنْم از انصار و از قبيله اوس «٣» و از شركتكنندگان در غزوه بدر بود.
وى در اين غزوه، عمرو بن سهيل را اسير كرد.
«٤» برخى وى را از جمله افرادى دانستهاند كه پيامبر صلى الله عليه و
آله آنان را براى تخريب مسجد ضرار و احراق آن مبعوث نمود.
«٥» نيز آيه ١٦ سوره محمّد (٤٧) را كه بيانگر نفاق است، درباره وى و
شمار ديگرى از منافقان و يهوديان دانستهاند كه پس از حضور و خروج از نزد پيامبر
صلى الله عليه و آله از روى استهزا مىگفتند: پيامبر چه مىگويد؟ «٦»
(١) . مجمع البيان، ج ١-/ ٢، ص ٩٨
(٢) . اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ٢، ص ١٣٠٠
(٣) . الاصابه، ج ٥، ص ٥٣٤
(٤) . السيرة النبويه، ابن هشام، ج ٢، ص ٦٤٩
(٥) . همان، ج ٤، ص ٥٣٠؛ اسدالغابه، ج ٥، ص ٢٠؛ تاريخ طبرى، ج ٢، ص
١٨٦
(٦) . الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج ١٦، ص ١٥٧
|