شهر و آباديها بركشد و هدف او تهديد به قتل جهت چپاول اموال او با فريبكارى و آشكار باشد، به‌گونه‌اى كه اگر آن مسلمان نهراسيد و دست از مال خود برنداشت، از سوى محارب كشته شده و مالش ضبط شود. «١» در اين مدخل از مشتقّات‌ «حرب» استفاده شده‌ و معناى اعمّ محاربه مورد نظر است.

اهمّ عناوين: توبه از محاربه و كيفر محاربه.

احكام محاربه‌

١. قتل، يكى از كيفرهاى مفسدان محارب در صورت ارتكاب قتل:

إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ذلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ‌ عَظِيمٌ‌ «٢».

مائده (٥) ٣٣

٢. به دار آويختن، از جمله كيفرهاى محاربان مفسد در صورت سرقت مال و ارتكاب قتل:

مائده (٥) ٣٣

٣. قطع يك دست و يك پا، به صورت مخالف، از كيفرهاى محاربان مفسد در صورت تصرّف اموال ديگران:

مائده (٥) ٣٣

٤. تبعيد، يكى از كيفرهاى محاربان مفسد در صورت ايجاد ناامنى بدون ارتكاب قتل:

إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ‌

(١) . زبدةالبيان، ص ٨٣٥، كتاب الحدود

(٢) . امام باقر و امام صادق عليهما السلام فرمودند: كيفر محارب، به اندازه استحقاق او است. اگر تنها قتل كرده باشد كيفرش قتل است و اگر مرتكب قتل شود و مالى را بگيرد كشته مى‌شود و به دار آويخته مى‌شود و اگر مالى را بگيرد ولى مرتكب قتل نشود، دست و پاى او قطع مى‌گردد و در صورتى كه در راهها ترس و وحشت ايجاد كند، فقط تبعيد مى‌شود. (مجمع‌البيان، ج ٣-/ ٤، ص ٢٩١) گفتنى است كه احكام محاربه، مخصوص محارب مفسد [محارب در اصطلاح فقه‌] است و شامل مطلق محاربه نمى‌شود

(٣) . امام باقر و امام صادق عليهما السلام فرمودند: كيفر محارب، به اندازه استحقاق او است. اگر تنها قتل كرده باشد كيفرش قتل است و اگر مرتكب قتل شود و مالى را بگيرد كشته مى‌شود و به دار آويخته مى‌شود و اگر مالى را بگيرد ولى مرتكب قتل نشود، دست و پاى او قطع مى‌گردد و در صورتى كه در راهها ترس و وحشت ايجاد كند، فقط تبعيد مى‌شود. (مجمع‌البيان، ج ٣-/ ٤، ص ٢٩١) گفتنى است كه احكام محاربه، مخصوص محارب مفسد [محارب در اصطلاح فقه‌] است و شامل مطلق محاربه نمى‌شود

(٤) . امام باقر و امام صادق عليهما السلام فرمودند: كيفر محارب، به اندازه استحقاق او است. اگر تنها قتل كرده باشد كيفرش قتل است و اگر مرتكب قتل شود و مالى را بگيرد كشته مى‌شود و به دار آويخته مى‌شود و اگر مالى را بگيرد ولى مرتكب قتل نشود، دست و پاى او قطع مى‌گردد و در صورتى كه در راهها ترس و وحشت ايجاد كند، فقط تبعيد مى‌شود. (مجمع‌البيان، ج ٣-/ ٤، ص ٢٩١) گفتنى است كه احكام محاربه، مخصوص محارب مفسد [محارب در اصطلاح فقه‌] است و شامل مطلق محاربه نمى‌شود