فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٥٤ - گوش
«١» ... بِما كانُوا يَعْمَلُونَ.
نور (٢٤) ٢٣ و ٢٤
١٥٢. گواهى دادن دستهاى كافران عليه آنان، با گواهى بر دستاوردهاىشان در قيامت:
... تَكْفُرُونَ الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلى أَفْواهِهِمْ وَ تُكَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ ... بِما كانُوا يَكْسِبُونَ.
يس (٣٦) ٦٤ و ٦٥
١٥٣. شهادت و گواهى دستِ قذفكنندگان و تهمتزنندگان به زنان پاكدامن، نجيب و مؤمن، بر اعمال نارواىشان در قيامت:
إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ ... يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ.
نور (٢٤) ٢٣ و ٢٤
٩. روز جمعه
١٥٤. روز جمعه، از گواهان قيامت:
وَ الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ وَ شاهِدٍ وَ مَشْهُودٍ. «٢»
بروج (٨٥) ٢ و ٣
١٠. روز عرفه
١٥٥. روز عرفه، از گواهان قيامت:
وَ الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ وَ شاهِدٍ وَ مَشْهُودٍ. «٣»
بروج (٨٥) ٢ و ٣
١١. زبان
١٥٦. شهادت و گواهى زبان گناهكاران در قيامت عليه آنان، با بيان اعمال زشت آنان:
إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ ... يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ ... بِما كانُوا يَعْمَلُونَ.
نور (٢٤) ٢٣ و ٢٤
١٥٧. شهادت و گواهى زبان قذفكنندگان و تهمتزنندگان به زنان پاكدامن، نجيب و مؤمن، بر اعمال نارواىشان در قيامت:
إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ ... يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ ... بِما كانُوا يَعْمَلُونَ.
نور (٢٤) ٢٣ و ٢٤
١٢. زمين
١٥٨. گواهى زمين در قيامت، بر اعمال انسانها:
إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبارَها يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً لِيُرَوْا أَعْمالَهُمْ. «٤»
زلزال (٩٩) ١ و ٤ و ٦
١٣. عيسى عليه السلام---) همين مدخل، گواهان، عيسى عليه السلام
١٤. گوش
١٥٩. گواهى گوش آدمى در قيامت، به آفريدگارى خداوند و معاد انسان:
حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ أَبْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا أَنْطَقَنَا اللَّهُ الَّذِي أَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَ هُوَ خَلَقَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ.
فصّلت (٤١) ٢٠ و ٢١
١٦٠. شهادت گوش در قيامت، بر اعمال و رفتار انسان:
وَ يَوْمَ يُحْشَرُ أَعْداءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ
[١] . شهادت زبانها با توجّه به گناه قذف زنان عفيف و شهادت دستها و پاها براى ديگر گناهان است. (مجمعالبيان، ج ٧-/ ٨، ص ٢١١) در نتيجه مىتوان حكم را به همه گناهكاران نسبت داد
[٢] . در روايتى از امام على عليه السلام آمده است: «شاهد» روزجمعه است. (الدرالمنثور، ج ٨، ص ٤٦٣)
[٣] . در روايتى از امام باقر عليه السلام آمده است: مراد از «شاهد» روز عرفه است. (معانىالاخبار، ص ٢٩٩، ح ٥؛ تفسير نورالثقلين، ج ٥، ص ٥٤٢، ح ١٢)
[٤] . در روايتى از پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است: خبر دادن زمين اين است كه شهادت دهد بر هر بنده و بر اعمالى كه بر روى آن انجام داده است. (مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٧٩٨)