الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ‌ وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ لا نَبْتَغِي الْجاهِلِينَ.

قصص (٢٨) ٥٢ و ٥٥

لقاءاللّه‌

لقاء، رو در رو قرار گرفتن با چيزى و رسيدن به آن است. «١» مقصود از لقاءاللَّه قرار گرفتن بنده در موقف و جايگاهى است كه بين او و پروردگارش حجابى نباشد، چنان كه شأن روز قيامت چنين است، زيرا قيامت، ظرف ظهور حقايق است. «٢» البته احتمالات‌ ديگرى نظير اينكه لقاء به معناى رسيدن به پاداش و يا بعث و قيامت باشد، نيز مطرح است. در اين مدخل معناى اعمّ آن مورد نظر است و از مشتقّات‌ «لقى»، «ناظره»، و «ميقات» استفاده شده است.

اهمّ عناوين: ايمان به لقاءاللَّه و كفر به لقاءاللَّه.

اميد به لقاءاللَّه‌

آثار اميد به لقاءاللَّه‌

١. ترك دنياطلبى‌

١. اميد به لقاءاللَّه، عامل پيراستگى از دلخوشى به دنيا و غافل نبودن از آيات الهى:

إِنَّ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا وَ رَضُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ اطْمَأَنُّوا بِها وَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ آياتِنا غافِلُونَ.

يونس (١٠) ٧

٢. توحيد عبادى‌

٢. اميد به لقاءاللَّه، مقتضى توحيد عبادى و عبادت خالصانه:

... فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً.

كهف (١٨) ١١٠

٣. جهاد با نفس‌

٣. اميد به لقاءاللَّه، مقتضى جهاد با نفس و مجاهده در راه خدا:

مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ‌ وَ مَنْ جاهَدَ فَإِنَّما يُجاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ.

عنكبوت (٢٩) ٥ و ٦

٤. عمل صالح‌

٤. اميد به لقاءاللَّه، عاملى مؤثّر در انجام دادن اعمال صالح و سعادتمندى:

... فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً «٣».

كهف (١٨) ١١٠

مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ‌ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ‌

(١) . مفردات، ص ٧٤٥، «لقى»

(٢) . الميزان، ج ١٦، ص ١٠٢

(٣) . مراد از لقاءاللَّه، وقوف بنده در روز قيامت در پيشگاه‌خداوند به گونه‌اى است كه هيچ حجابى بين او و پروردگارش نباشد. (الميزان، ج ١٦، ص ١٠٢)