فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٨٦ - گوشت مردار
قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلى طاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً ... أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ.
انعام (٦) ١٤٥
١٠٥. جواز استفاده از خوردن گوشت مردار، براى انسان مكره:
إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ ... فَمَنِ اضْطُرَّ «١» ...
بقره (٢) ١٧٣
١٠٦. جواز استفاده از گوشت مردار براى مضطرّ، مشروط به اجتناب از افراط و تقصير در خوردن:
إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ ... فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ «٢».
بقره (٢) ١٧٣
١٠٧. جواز استفاده از گوشت مردار بدون قصد گناه، به شرط غير عمد بودن:
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ ... فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ.
مائده (٥) ٣
١٠٨. جواز استفاده از گوشت مردار براى مضطر، مشروط به باغى نبودن وى بر ضدّ امام عادل مسلمين و راهزن نبودن وى:
إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ ... فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ «٣» ...
بقره (٢) ١٧٣
١٠٩. حرمت استفاده از گوشت حيوان پرت شده، در صورت تذكيه نشدن:
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ ... وَ الْمُتَرَدِّيَةُ ... إِلَّا ما ذَكَّيْتُمْ ...
مائده (٥) ٣
١١٠. استفاده از گوشت حيوان پرت شده، حرام و موجب فسق انسان:
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ ... وَ الْمُتَرَدِّيَةُ ... ذلِكُمْ فِسْقٌ ...
مائده (٥) ٣
١١١. حرمت استفاده از گوشت حيوان خفه شده:
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ ... وَ الْمُنْخَنِقَةُ ...
مائده (٥) ٣
١١٢. استفاده از گوشت حيوان خفه شده، موجب فسق انسان:
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَ ... الْمُنْخَنِقَةُ ... ذلِكُمْ فِسْقٌ ...
مائده (٥) ٣
١١٣. حرمت استفاده از گوشت حيوان دريده شده، به واسطه درندگان بدون تذكيه:
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ ... وَ ما أَكَلَ السَّبُعُ إِلَّا ما ذَكَّيْتُمْ ...
مائده (٥) ٣
١١٤. استفاده از گوشت حيوان دريده شده، به واسطه درندگان، موجب فسق انسان:
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ ... وَ ما أَكَلَ السَّبُعُ ... ذلِكُمْ فِسْقٌ ...
مائده (٥) ٣
١١٥. حرمت استفاده از گوشت حيوان زده شده، در صورت تذكيه نشدن:
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ ... وَ الْمَوْقُوذَةُ ... إِلَّا ما ذَكَّيْتُمْ ...
مائده (٥) ٣
[١] . در معناى اضطرار دو تفسير آمده است: يكى ضرورتگرسنگى و ديگرى ضرورت اكراه. برداشت بر اساس تفسير دوم صورت گرفته است. (مجمعالبيان، ج ١-/ ٢، ص ٤٦٧)
[٢] . «غير باغ و لا عاد» به غير عاد در افراط و غير عاد درتقصير تفسير شده است. (همان)
[٣] . «غير باغ و لا عاد» غير باغ بر ضدّ امام مسلمين و راهزن نبودن تفسير شده است. (مجمعالبيان، ج ١-/ ٢، ص ٤٦٧؛ تفسير نورالثقلين، ج ١، ص ١٥٥، ح ٥٠٣)