ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢

آنگاه خداى قدير، جهل را از درياى شور و تلخ و ظلمانى خلق كرده و بآن فرمود: عقب برو! عقب نرفت، فرمود: جلو بيا! جلو نيامد؛ پس جهل را لعنت كرد و بآن فرمود: تو بزرگ منشى نمودى.

سپس خداى حكيم هفتاد و پنج لشكر براى عقل قرار داد، همين‌كه جهل ديد: خدا بوسيله آن لشكر عقل را اكرام نمود عداوت آن را در دل جاى داد و گفت: پروردگارا عقل هم مثل من مخلوقى است آن را خلق كردى و بوسيله لشكر اكرام و تقويت نمودى و مرا كه ضدّ عقل هستم ضعيف كردى و براى من قوّتى نيست، بمن هم لشكرى نظير لشكر عقل عطا كن.

خداى عالم فرمود: بلى (قبول كردم ولى) اگر بعد از اين نافرمانى كنى تو را با لشكرت از رحمت خود اخراج مينمايم، جهل گفت: راضى شدم پس خداى تعالى جهل را نيز هفتاد و پنج لشكر عطا فرمود و معنى لشكر عقل و جهل را بشرح زير از بيان امام جعفر صادق ٧ مطالعه كنيم:

لشكر عقل كه خير وزير آن است، عبارت از صفات پسنديده است و لشكر جهل كه شرّ و زير آن است عبارت از صفات ناپسند است.