تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٨ - شرح آيات
آتش زندگى مىكنند و از آن متأثر نمىشوند! و اين پندارى است كه هيچ دليلى براى اثبات آن وجود ندارد.
[٦] اما سببى كه آنان را به عذاب دنيا رسانيد، تكبّر و گردن فرازى نسبت به فرستادگان خدا و كافر شدن نسبت به ايشان و از آنان رويگردان شدن و به ديگران پيوستن بود.
«ذلِكَ بِأَنَّهُ كانَتْ تَأْتِيهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ- و از آن روى چنين شد كه چون فرستادگان خدا با نشانههاى روشن به نزد ايشان مىآمدند.» بنا بر اين حجّت كامل وجود داشت و چنان بود كه خردمندان در مقابل آن خضوع مىكردند، باز هم كافران از پيروى حق سرپيچى مىنمودند و به دنبال هواهاى نفس خويش روانه مىشدند و به رهبرى فرستادگان خدا گردن نمىنهادند.
«فَقالُوا أَ بَشَرٌ يَهْدُونَنا- پس مىگفتند كه: آيا بشرى بايد ما را راهنمايى كند؟» آنان هيچ نقصى در رسالتهاى خدا نمىيافتند تا از آن عيب جويى كنند، و نيز در اخلاق پيامبران و رفتار ايشان هيچ عيبى نمىديدند، و با وجود اين آماده گردن نهادن به رهبرى يكى از آنان نمىشدند، و به هيچ وجه زير بار مسئوليت نمىرفتند، و به همين سبب پيوسته متوسّل به بهانههايى مىشدند كه از طريق آنها خود را از زير بار مسئوليت برهانند، و به همين سبب مىگفتند كه: فرستادگان خدا بشرند و خضوع و فرمانبردارى از ايشان شايسته نيست، و كافران پيوسته در سراسر تاريخ به همين بهانه متشبّث مىشدند ... پس چرا خدا فرستادگان خود را از افراد بشر مبعوث مىكرد؟ و جواب آن است كه: به سبب دو امر اساسى
اول: اين كه كافران اين گفته را بهانهاى براى انحراف و كفر خود قرار مىدادند، و اگر خدا/ ١٨ فرشته يا جنّى را به نزد ايشان مىفرستاد، به جستجوى بهانه ديگرى مىپرداختند، و اگر در حقيقت خواستار حق بودند، از فرستادگانى كه با آيات بيّنات برايشان مبعوث شده بودند پيروى مىكردند.
دوم: هدف از مبعوث شدن فرستادگان پاكيزه كردن مردمان و پاك كردن