تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٧٠

از نشانه‌هاى ساعت است يا رسيدن خيرى به اراده خدا عاجز ماندند، و اين خود نشانه‌اى از نرسيدن دست ايشان به علم غيب و نادانى آنان نسبت به تفسير نمودهاى جهانى تجديد شده و نيز نادانى نسبت به بسيارى از آن نمودها بود، پس باور داشتن و اعتماد به آنان در تفسير اين ظواهر همچون بيمارى و فقر و شكست و نظاير اينها كه بعضى از پناه برندگان به آنها چنين مى‌كنند، ديگر روا و شايسته نيست. و در اين شك نيست كه بعثت رسول اكرم (ص) خيرى بزرگ براى همه ساكنان زمين است از آن روى كه راه نجات ايشان از طريق رسالت او، و رهبرى آنان براى رهايى از تاريكى باطل و گمراهى و نادانى و رسيدنشان به نور حق و هدايت و علم، و نيز جلوگيرى از گوش دزدى شياطين نعمتى عظيم است از آن جهت كه دشواريهاى فراهم آمده از شباهت بعضى از حقايق وحى با گمراهيها و باطلهاى جنيان از طريق آن از بين رفت. و ابن جريح گفته است كه: گفتند كه ما نمى‌دانيم كه اين پيغمبر براى چه مبعوث شد تا به او ايمان آورند و از وى پيروى كنند و به رشد و هدايت برسند، يا به آن كافر شوند و آن را تكذيب كنند و همچون اقوام و امتهاى پيش از خود هلاك شوند، [٢٣] و به قولى ديگر معناى آن چنين است: از اين منع معلوم نمى‌شود كه آيا براى عذابى است كه بر اهل زمين نازل خواهد شد يا براى پيغمبرى است كه مبعوث مى‌شود و مردمان را به رشد هدايت مى‌كند، زيرا كه چيزى مثل اين جز براى يكى از اين دو امر نخواهد بود. [٢٤] و علامه طباطبايى گفت: به فاعل اراده رشد و خير تصريح شده، و از لحاظ شر براى مراعات ادب آن را حذف كرده‌اند، و از جانب خداى/ ٤٥٢ متعال جز براى كسى كه مستحق شرّ است اراده شر نمى‌شود. [٢٥] خدا در مقابل شر نگفت «خيرا» بلكه گفت «رشدا» براى آن كه اشاره به رسالتى باشد كه هدايت مى‌بخشد، و رشد سبب هر خير و اوج آن و بلكه بزرگترين مصداق خير است.