تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤٧ - شرح آيات

تسلط ايشان به صورت حركتى كند و دشوار درمى‌آورد، و بر هر مصلح مكتبى واجب است كه با چشم عبرت گرفتن به آن بنگرد، پس منتظر رسيدن فرمان پروردگارش باشد، و مستقيم در خط مكتبى خويش پيش رود و هيچ از آن بازنگردد، و گرفتار واكنشى منفى نشود كه گاه او را به تكفير جامعه خويش يا هجرت از آن وادارد، و اين همان كارى است كه يونس به متّى- عليه السلام- كه از تغيير نوميد شده بود انجام داد و قوم خود را نفرين كرد و مبتلا به حبس شدن در شكم حوت (ماهى) شد، پس بر هر رسالى شكيبايى در راه رسالت واجب است، هر چند تكذيب كنندگان به آن حد رسيده باشند كه از كينه و رشك به او چشم زخم برسانند، و بر ضد او جنگ تبليغاتى نامنظمى به راه اندازند كه سلاح آن شايعه سازى و تهمت و تبليغات مغرضانه است، آيات ٤٨- ٥١.

/ ٢٣٥ به همان گونه كه لازم است دعوت كننده به حق بر هدفهاى ربّانى خويش مستقيم بماند و از اصلاح مردمان نوميد نشود، به همان گونه هم بر او واجب است كه اعتماد و يقين بر رسالت خويش را از دست ندهد، و به خاطر جواب مثبت ندادن مردم به دعوتش، يا قيام مترفان و متسلطان بر ضد او، در ارزشهاى آن رسالت دچار شك نشود.

شرح آيات

[٣٤- ٣٨] پس از بيم دادن از عذاب در دنيا و از عذاب بزرگتر در آخرت، قرآن با اشاره به پاداش نيكويى كه تنها به متقيان اختصاص دارد، به ترغيب و تشويق ما مى‌پردازد، و اين براى تأكيدى درباره آن است كه پاداش به هر كس نمى‌رسد، از آن جهت كه جزاى الاهى داراى مقياسهايى دقيق است و متناسب با نوع و اندازه و درجات ايمانى مردم و كارهاى نيكى كه انجام داده‌اند بهره ايشان مى‌شود.

«إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ‌- براى پرهيزگاران در نزد پروردگارشان بهشتهاى پرنعمت است.»