تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٨ - شرح آيات

آرايش و زيبايى وى، و همچنين از ديدگاه دينى و توجه كردن به تقوا، اگر راهى براى رجوع كردن و هماهنگ شدن فراهم آيد، به زن خود رجوع كند و بار ديگر زندگى زناشويى را از سر گيرند. و امام صادق- عليه السلام- گفته است: «زن طلاق گرفته مى‌تواند از سرمه و خضاب و بوى خوش به كار بردن و پوشيدن هر گونه جامه‌اى در خانه شوهر بهره‌بردارى كند، چه خداى عز و جل مى‌گويد لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذلِكَ أَمْراً شايد در جان و روان شوهر اثر كند و سبب رجوع كردن به همسرش پس از طلاق شود». [٦] قرآن تنها يك امر را سبب آن مى‌داند كه با وجود آن شوهر مى‌تواند زن را در ايام عدّه از خانه خويش بيرون كند و مسئوليت دادن نفقه او از گردن وى ساقط شود، و نيز چيزهاى ديگرى كه موظف به انجام دادن آنها بوده است، و آن فاحشه و گناه زشتى است كه از زن سر بزند.

«إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ- مگر اين كه گناهى آشكار مرتكب شوند.» نزديكتر به ذهن آن است كه فاحشه يكى از گناهان جنسى باشد كه آشكارترين آنها زنا و سحاق است، بنا بر اين گفته خداى تعالى وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى‌ إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ ساءَ سَبِيلًا، [٧] و در اين باره حديثى از امام صادق- عليه السلام- در دست است كه در تفسير آيه مى‌گويد: (مگر اين كه زنا كند كه از خانه بايد خارج و حدّ زنا بر او اجرا شود). [٨] ولى فاحشة مبينة ديگر گناهان بزرگ را نيز شامل مى‌شود، و مخصوصا آنها كه با پيوند زن و شوهرى ارتباط بيشترى داشته باشد، كه در عده‌اى از نصوص از آنها سخن به ميان آمده است، و از امام باقر- عليه السلام- در تفسير آيه آمده كه/ ٥٧ «آن‌