تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٧٠ - ثالثا ناسپاسى در برابر نعمت
و آله- نقل كردهاند كه گفت: «چشم آدمى را به گور داخل مىكند، و شتر را به ديگ». گفتهاش در جلوگيرى از رسيدن چشم زخم حسودان به حسنين: «در پناه كلمات تامه خدا، و نامهاى حسناى عامه او قرار مىدهم شما را، از شر هر گزنده كشنده و زهرناك، و از شر هر چشم بد، و از شر حسودى كه به رشك در شما نگاه كند»، [٨٤] و آدمى بر اسرار ظاهرى حسد با پيشرفت در علم و پژوهش حالات روانى تا اندازهاى آشنايى پيدا كرده است، ولى نزديكتر به حقيقت اين است كه مقصود اشاره به ايستارهاى آميخته به حسدى است كه از آن به نظر زدن تعبير مىشود، و نگاه به صورت پيكانى تيز و شمشيرى برّان درمىآيد، و ما بايد از اين نمود بصرى براى شناخت آنچه در ما وراى آن است به راه افتيم و به چيزهايى برسيم كه از آنها با عناوين فشارها و ايستارهاى روانى و اجتماعى و سياسى كفار عليه/ ٢٥٥ رهبرى رسالى كه در صدد ايجاد تغيير است، و نيز بر ضد تبليغات آنان كه آلوده به تهمتهاى باطل است، تعبير مىشود.
«وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ- و مىگويند كه او ديوانه است.» اين گفته آنان تعبيرى است از آن فيض كه قلبهاى ايشان را پر كرده و ايستارى كه چشمهاشان آشكار كننده آن است، و بدين گونه كلمات قرآن يكديگر را تفسير مىكنند، پس آن گفته خداى سبحانه و تعالى لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ تفسير كننده اين گفته او است سبحانه و تعالى وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ، پس از راه چشمهاى تيز و سخنان گزنده خود مىخواهند تو را از راه راست دور كنند.
و امروز كه وسايل تبليغاتى تكامل پيدا كرده، شايسته است كه هر مصلح مكتبى توقع آن داشته باشد كه در مسير خود با فشارهاى بيشتر رو به رو شود، و در نتيجه بر وى لازم مىآيد پيش خود شكيبايى اختيار كند، و در عمل خود با توجه به خدا و تسليم شدن به قضا و حكم او، بر خط مستقيم پيش رود، پس فشارها و تهمتها هر چه بوده باشد، نمىتواند چيزى را از واقعيت تغيير دهد، مگر ممكن است به مجرد
[٨٤] - نور الثقلين، ج ٥، ص ٤٠٠.