تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٩٦ - شرح آيات
ملكاتى تمركز يافته در جانهاى ايشان سبب پيدايش اين صفات شده آورده است،/ ٣٧٦ نه به پيروى از هوا و هوس احدى، يا رو به رو شدن با اوضاع و احوالى خاص.
٢- بيان تعريف نمازگزاران با اين صفات، مقياسى براى تقسيم كردن خودمان در اختيار ما مىگذارد، و ميزانى براى شناختن مردمانى كه در پيرامون ما زندگى مىكنند، پس چه بسيار نمازگزارانى كه نماز مىخوانند ولى آن را بر پا نمىدارند و اقامه نمىكنند، كه بهره ايشان ويل و لعنت است، نه كرامت خدا و بهشت.
[٣٦] و از بيان صفات نمازگزاران كه بهاى كرامت و اكرام ايشان در بهشت است، سياق قرآنى به انتقاد كردن ايستار كافرانى منعطف مىشود كه طمع درآمدن به بهشت دارند، و بدون كوشش و تلاشى آرزومند رسيدن به آنند، و تأكيد مىكند كه اين آرزويى برخاسته از خطا و اشتباه است، و به پرداختن به لهو و لعب در دنيا و زيان بزرگ در آخرت مىانجامد.
«فَما لِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ- پس كافران را چه شده است كه در برابر تو به شتاب مىگريزند.» گفتهاند كه «مهطعين» به معنى خوارشدگان است، [٦٤] و در المنجد چنين آمده: آن كه با خوارى و خشوع نگاه مىكند و استوار نمىماند، [٦٥] و خداى تعالى گفت مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُؤُسِهِمْ لا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ وَ أَفْئِدَتُهُمْ هَواءٌ، [٦٦] و آنچه در اين جا مناسبتر مىنمايد، شتاب ورزيدن است، و دليل بر اين است گفته خداى تعالى خُشَّعاً أَبْصارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ كَأَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ* مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ [٦٧] يعنى شتابان به دعوت خواننده به سوى خدا با سرهاى فرو افكنده روانند.
/ ٣٧٧ آيه شتاب كافران به رسالت را براى فرار از دعوت رسول (ص) كارى زشت
[٦٤] - تفسير القمّى، ج ٢، ص ٢٣٨.
[٦٥] - المنجد، ماده هطع.
[٦٦] - إبراهيم/ ٤٣.
[٦٧] - القمر/ ٧ و ٨.