تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٠٦ - شرح آيات

/ ١٠٢

چرا آنچه را خدا بر تو روا شمرده ناروا مى‌شمرى؟

شرح آيات

[١] گفته‌اند: رسول اللَّه در روز نوبت حفصه در خانه او بود، و ماريه قبطيّه به او خدمت مى‌كرد، حفصه به حاجتى از خانه خود بيرون رفت، و در اين فرصت رسول اللَّه- صلّى اللَّه عليه و آله- با ماريه همخوابه شد، و چون حفصه از اين حادثه آگاهى پيدا كرد، خشمناك شد و نزد رسول اللَّه- صلّى اللَّه عليه و آله- رفت و گفت: يا رسول اللَّه، در اين روز من و در خانه من و بر بستر من چنين كردى؟! و رسول اللَّه- صلّى اللَّه عليه و آله- احساس شرمندگى كرد و گفت: «بس كن من ماريه را بر خود حرام كردم و پس از اين ديگر هرگز به او نزديكى نخواهم كرد»، [١] و در روايتى از امام صادق- عليه السلام- آمده است كه به او گفت: «به خداى سوگند كه به او نزديكى نخواهم كرد»، [٢] و اين پيشامدى كه راويان درباره ناحيه‌اى از زندگى پيامبر با همسرانش نقل كرده‌اند، سه حقيقت را براى ما آشكار مى‌سازد

اول: از بزرگى اخلاق پيامبر- صلّى اللَّه عليه و آله- خبر مى‌دهد، چه/ ١٠٣ لازم بود از حقوق شخصى خود بدان شرط چشمپوشى كند كه از ناحيه شرعى تعارضى با حقوق ديگران پيدا نكند، و او محروميت و مشقتى را براى آسايش ديگران بر خود تحميل كرد، و بدان گونه كه امير المؤمنين- عليه السّلام- توصيف‌