تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٧٦ - شرح آيات
در جوامع است كه جاهليت و بسيارى از مذاهب بشرى بنا بر آن عمل مىكنند.
/ ٧٣ سپس قرآن به آن باز مىگردد كه ميزان درست و مطابق حق را درباره نفقه مقرر دارد، و به همان كه آن را حقى براى زن قرار مىدهد، از طرف ديگر به زن اجازه آن نمىدهد كه اين حق را وسيلهاى براى آن قرار دهد كه در هنگام طلاق گرفتن، به منظور انتقامجويى از شوهر، نفقهاى بيش از حدّ تحمل او خواستار شود، چه هيچ كس در شرع خدا بيشتر از استطاعت خود مكلّف به تكليفى نيست.
سياق قرآنى كه در اين سوره بر گرد محور تقوا جريان دارد، در پايان مردمان را از مخالفت كردن با شرايع خدا و حدود او به صورت عام و مخصوصا در حق خانواده بر حذر مىدارد، و به اين نكته اشاره مىكند كه خانواده در پناه سنتهاى او اختلافى با جامعه بزرگ ندارد كه اگر در آن از حدود تجاوز شود، عاقبت آن جامعه زيان و بدبختى و هلاكت است، بدان گونه كه تاريخ تمدنهايى كه نابود شد و از سراسر گيتى برافتادهاند و براى عبرت گرفتن از آنها سخن به ميان مىآيد، از اين امر حكايت مىكند.
از آن جا كه مؤمنان شايستهتر از ديگران براى مطالعه تاريخاند، خطاب خدا به صورتى خاص متوجه ايشان مىشود تا بدين وسيله به سوى روشنى خارج شوند. و سوره با اشاره كردن به حكمت آفرينش انسان و جهان مسخر شده براى او پايان مىپذيرد كه همانا شناخته شدن خدا براى بندگانش از طريق آيات و نشانههاى گسترده او در جانها و در آفاق است، تا شايد بدين وسيله از تاريكيهاى گمراهى و شرك خارج شوند.
شرح آيات
[٦] براى آن كه مرد نسبت به همسرش كه مورد اكراه او است ستم نكند، و شيطان با هزار و يك عقده ميان آن دو آمد و شد نداشته باشد، قرآن چنان فرمان مىدهد كه شوهر براى او مسكنى مناسب با وضع اجتماعى خودشان اختيار كند.
«أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ- آنان را در جايى مسكن