تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٠٠ - زمينه كلى سوره
اساسى را در معرض رسيدگى قرار دهد: يكى تاريخ زنان رسول- صلّى اللَّه عليه و آله- است كه بايد به صورت عينى مورد تحقيق و مطالعه قرار گيرد، و ديگرى ايستار قرآن است كه بايد از طريق رسيدگى كامل به همه آيات آن در اين موضوع به خوبى شناخته شود، ولى از آن لحاظ كه در تاريخ اختلاف و تزوير وجود دارد، قرآن به عنوان ميزان ثابت و وسيله تشخيص بزرگ بر جاى مىماند، مخصوصا در قضاياى حسّاسى همچون ديدگاه مربوط به سرور پيامبران- صلّى اللَّه عليه و آله-، پس ببينيم كه اين ديدگاه چگونه است.
آيات قرآن ايستار رسالت الاهى را در اين قضيه ثبت كرده است، و همين براى ما كفايت مىكند كه در اين جا آنچه را كه در سوره تحريم آمده، و چنان مىنمايد كه در اين موضوع همچون خطى كلى براى همه آن گونه آيات بحث مىكند، از نظر بگذرانيم.
١- در آغاز چنين بيان مىكند كه پيامبر مكرّم- صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم- از جانب بعضى از همسرانش در معرض فشار قرار مىگرفته، و چنان بوده است كه در پارهاى از اوقات آنچه را كه خدا بر او حلال كرده بود، بر خود حرام مىكرده است، و از اين تحمّل سختى اميد آن داشته است كه رضاى خاطر ايشان را جلب كند (آيات ١- ٢) و در اين دو آيه كنايه و تعريضى به بعضى از زنان او و نه خود وى آمده است.
٢- دو تن از آنان با علنى كردن رازهايى كه به آنان سپرده بود، به او خيانت ورزيدند (آيه ٣).
٣- آنان، يا بعضى از ايشان، پارهاى از اوقات از حق انحراف حاصل كردند، و ممكن است كه از اين كار خود توبه كرده باشند، و به همان گونه امكان آن هست كه انحراف را به حد همپشتى كردن با يكديگر بر ضد رسول اللَّه- صلّى اللَّه عليه و آله- رسانيده باشند و در نتيجه عليه حقّى ايستادگى كرده باشند كه نماينده آن خدا و امين وحيش (جبرييل) و بهترين مؤمنان و فرشتگانى بودهاند كه به يارى پيغمبر برخاستند (آيه ٤).