تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٥٤ - شرح آيات
پرتابههايى آسمانىاند، و شياطين نيز چنين نيستند بدان سبب كه در معرض پرتابهها قرار مىگيرند.
شايد اين آيه تأكيدى بر نظام جهانى و سيطره خدا از دو ديدگاه دارد
اول: آن كه شهابها و شهابسنگها تنها پارههايى از ستارگان نيستند كه در نتيجه عوامل و قوانين فيزيكى محض و بدون هدف از مدار آن ستارهها خارج شده باشند، بلكه اين خارج شدن از مدار به اراده خدا و براى هدفهايى معين صورت مىگيرد كه تيرباران شياطين از جمله آنها است.
/ ١٤٨ دوم: نظام و آيين جهانى نظامى متقن و استوار است، و با وجود عوامل ضدى كه مىخواهد همچون شياطين آن را بشكافد و از كار بيندازد، تأثيرى در مسير و نظم آن ندارد، و نخستين سرنوشت هر تلاش براى ايجاد چنين شكافى شكست و بىحاصلى است. و همين حقيقت آدمى را از آن مطمئن مىسازد كه در جهانى منظم و حراست شده زندگى مىكند.
پروردگار ما در پايان آيه تأكيد مىكند كه آنچه از جزاى تير باران دنيوى شياطين بزرگتر است، عذابى است كه در آخرت براى آنها آماده شده است.
«وَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذابَ السَّعِيرِ- و براى آنان عذابى سوزنده آماده كردهايم.» اين آيه نشان مىدهد كه شياطين نيز مخلوقاتى مكلف و مختار و مسئول هستند زيرا قانون كيفر و مجازات درباره آنها نيز اجرا مىشود.
[٦] بعد از پايان يافتن فصل اول كه هدف كاشتن بذر ترس و خشيت از خدا را، با ايمان آوردن به غيب از طريق شناخت آن به وسيله پديدههاى آشكار و نشان دادن و شناساندن خودش به وسيله آيات و نشانهها، دنبال مىكند، فصل ديگرى را آغاز مىكند كه از فصل اول نه تنها جدا نيست بلكه در همان هدف مذكور مشترك است چرا كه آيات بعد، عذاب جهنم در كيفر كافران را به ما يادآورى مىكند.
كفر ورزيدن به خدا از جانب انسان خود عملى چون عمل شياطين براى