تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٧٥ - رهنمودهايى از آيات

اگر توانگر باشد، مسكن و نفقه او را وسعت مى‌بخشد، و اگر فقير باشد، به آن اندازه‌اى كه بتواند.

[تضارّوهنّ‌]: يعنى بر ايشان سخت‌گيرى كنيد تا در مسكن و نفقه به ايشان زيان برسانيد.

[و اتمروا]: از ائتمار است، و ائتمار پذيرفتن امرى و با حالت قبول با آن رو به رو شدن است.

/ ٧٢

اى خردمندان! از خدا بهراسيد

رهنمودهايى از آيات

در درس اخير از سوره طلاق خدا مجموعه‌اى را از احكام وابسته به خانواده، و در حقيقت وابسته به علاقه دو همسر از لحاظ عدّه، بيان كرده و حق مسكن و نفقه زن را در اين ايام بر عهده همسرش قرار داده است، و حتى به گرفتن مزدى در برابر شير دادن به فرزند اشاره كرده، و نيز شوهر را از زيان رساندن به زن و تنگ گرفتن بر او براى انتقام گرفتن يا خلاصى پيدا كردن از مسئوليت به وسيله فشار باز داشته است، و سپس تأكيد كرده است كه سازگارى با خوشى همچون واجبى شرعى براى هر مرد و زن مؤمن نسبت به يكديگر بايد مراعات شود، و اختلاف هر اندازه هم كه زياد شود، و لو اين كه با حالت طلاق برسد، نبايد سبب بريده شدن ريسمان پيوستگى باشد، بدان سبب كه مسئوليت اجتماعى واجبى الاهى است و مى‌بايستى حاكم بر علاقه مؤمنان نسبت به يكديگر باشد، از آن روى كه مؤمنان، در هر زمان و مكان و اوضاع و احوال، چنان‌اند كه بعضى از آنان اولياى بعضى ديگرند ... و توجه و عنايت دين حنيف نسبت به زن به حدّى است كه براى او حقّى براى قبول شير دادن فرزند خودش يا نپذيرفتن آن قرار داده است، و اين بر خلاف عرف جارى‌