تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢٥ - شرح آيات
است، و وابستگى آن دو زن در دنيا به جبهه كفار بوده و در آخرت با اهل دوزخ خواهد بود كه از جنس اعمال ايشان است، و به همين سبب نوح و لوط هيچ دردى را از ايشان دوا نخواهند كرد.
/ ١١٩ «وَ قِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ- و به آنان گفته مىشود كه همراه با درآيندگان به آتش به آن درآييد.» خداوند متعال اين دو زن را مثل و نمونه براى كسانى كه كافر شدند قرار داده است، چه از لحاظ همسرى دو تن از پيامبران شايسته آن بودند كه در قله ايمان قرار گيرند، ولى آنان به جاى ايمان، با وجود اوضاع و احوال مساعد، كفر را برگزيدند. و اين مثل ما را به آن رهبرى مىكند كه كوشش مؤمنان براى محفوظ داشتن كسان خود از درآمدن به آتش دوزخ، ناگزيرى نيست كه به نتيجه مثبت بيانجامد، و اين خطا است كه پيامبران را از روى زنان و كسان ديگرشان ارزشيابى كنيم، و ارزشيابى سالم تنها از طريق اعمال و رسالت ايشان امكان پذير است.
شايسته است كه در اين آيه اندكى در برابر كلمه خيانت توقف كنيم كه- به اعتقاد من- خيانت در مقياس رسالتى به معنى خيانت در مقابل حركت رسول و اصول او است، و نه چنان كه بعضى به دروغ برخاسته از عقدههاى جنسى يا، با اعتماد كردن بر اسراييليات، خيانتى جنسى مىدانند. هرگز چنين نيست و آن، به دو دليل، خيانتى در رسالت پيامبر است
اول: به دليل سياق قرآن، از آن جهت كه سخن در خيانت در ضمن سخن از فاش ساختن رازى از طرف يكى از زنان پيامبر آمده است، و هنگامى كه سخن از همسران نوح و لوط به ميان آمد، آنان را مثلهايى براى جبهه ضد حق «الذين كفروا» خواند، و اگر خيانت جنسى بود، آنان را مثل براى كسانى كه به فساد كشيده شده بودند، همچون زانيان، قرار مىداد.
دوم: چون تفسير خيانت در اين جا به خيانت همسرى مىشود، تنها زنان پيامبران را شامل نمىشود، بلكه خود ايشان را نيز در بر مىگيرد، و خانههاى ايشان را به صورت جايگاه فحشاء و فسق و زنا مجسم مىسازد، و حاشا از پيامبران كه چنين