تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢٧ - شرح آيات
مىشناخت، ولى آسيه با تمايل پيدا كردن به نعيم آخرت كه در برابر آن هر نعمتى كوچك مىشود، بر فريب دنيا نسبت به خودش پيروز شد، و در اخبار آمده است كه او كاخهاى خودش را در بهشت مىديديد، در صورتى كه خود در خانه آتش مقيم بود و عذابهاى گوناگون را مىچشيد.
دوم: اين زن شريف از همسرى شوهرى كه زنان مؤمن همچون او خواستار اويند محروم ماند و بخت يار او نشد، پس از خدا خواست كه به نعمتهاى خانه همسرى دسترس پيدا كند، و خواستار خانه شدن همچون خواستار كسى شدن بود كه در آن خانه منزل دارد، و جز شوهرى بزرگوار و بخشنده چه چيز مىتواند مايه خوشى زن بوده باشد؟ و اگر خواسته و دعاى او چنين بوده، پس چرا قرآن با صراحت به آن اشاره نكرده است؟ شايد بدان سبب بوده باشد كه آداب اجتماعى در نزد اعراب (و شايد در نزد جز ايشان نيز) براى زن عفيفه/ ١٢١ خواستار شوهر شدن را جايز نمىشمرده است.
آنچه اين انديشه را تأييد مىكند، رواياتى است كه بنا بر آنها ثابت مىشود كه در بهشت به همسرى رسول اللَّه- صلّى اللَّه عليه و آله- در خواهد آمد، چه از او- صلوات اللَّه عليه- روايت شده است كه در بيمارى مرگ خديجه- عليها السلام- بر او وارد شد و به او گفت: «بر خلاف ميلمان چه چيزها كه بايد ببينيم؟ پس چون بر هووهاى خود (يعنى زنان ديگر پيغمبر) وارد شدى، سلام مرا به آنان برسان»، و خديجه پرسيد كه آنان چه كسانند؟ پس گفت: «مريم دختر عمران و كلثم خواهر موسى و آسيه همسر فرعون»، و بقيه آيه اشارهاى به اين حقيقت دارد
«وَ نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ- و مرا از فرعون و عمل او رهايى بخش.» پس باقى ماندن در سايه او را رد مىكرد، و گفته خداوند متعال: «و عمله» ما را به انديشهاى مهم مىاندازد، و آن اين كه انسان مؤمن گاه به هجرت يا به سقوط نظام فاسد از آزار مستقيم ستمگران خلاصى پيدا مىكند، ولى گاه از اعمال آنان خلاص نمىشود، و همچون آنان به ظلم كردن برمىخيزد و به كارهاى زشت