تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٢ - شرح آيات
قلبه» و نگفت: «يهديه او را هدايت مىكند» كه در بسيارى از آيات ديگر به اين صورت آمده است؟
پاسخ آن است كه: اولا: براى بيان اين مطلب كه صلاح و فساد آدمى (هدايت و ضلالت او) همه پيوسته به افكار و معتقدات قلبى او است، و در نتيجه تغيير حقيقى و ريشهاى بر اثر تغيير قلب حاصل مىشود.
/ ٣١ ثانيا: براى بيان شمول و فراگيرى هدايت است، چه هدايت شدن قلب مؤمن به فرمان خدا او را از هر انحراف و گمراهى خلاص مىكند، از آن جهت كه قلبها گاه آميختهاى از حق و باطل است، جز قلب مؤمن كه تنها براى حق نه باطل و براى هدايت و نه ضلالت تصفيه مىشود، يعنى ايمان همزاد راهنمايى قلب است و آن را به ديگر حقايق رهبرى مىكند، و در همه ابعادش و در جوانب زندگى بصيرت مىبخشد، و هر چه ايمان فزونى پيدا كند، راهيابى قلب نيز افزوده مىشود.
[١٢] بزرگترين مصيبتى كه به آدمى مىرسد، واپس ماندگى در دنيا و درآمدن به آتش و رو به رو شدن با غضب و خشم خدا در آخرت است، و براى آن كه آدمى از اين امر اجتناب كند، لازم است كه به فرمان خدا عمل كند، و از رهبرى شرعى فرمانبردار باشد، و با روشهاى حقّى كه رسول خدا- صلى اللَّه عليه و آله- آنها را ابلاغ كرده و امامان راهنما و علماى صالح به تفصيل درباره آنها سخن گفتهاند به عمل برخيزد. و بدين گونه قرآن حقيقت ايمان آوردن به خدا و آخرت را با حقيقت ايمان آوردن به فرستاده خدا (رهبرى الاهى) به يكديگر اتصال مىدهد. و سياق قرآن زمينه را براى سخن گفتن از فرمانبردارى از رهبرى در نتيجه متضمن بودن آيه پيشين بر بيان مصائب و بر دعوت كردن به تسليم در برابر خدا در آنها، آماده ساخته بود، چه فرمانبردارى از خدا و پيروى از رهبرى مكتبى كه خواستار تغيير است، بدون شك در بسيارى از دشواريها و فشارها چالش كردن با آنها مستلزم داشتن روح تسليم به خداى عزّ و جلّ مىشود، ولى دشواريهاى بزرگتر را به صورتى ريشهاى و اساسى از ميان مىبرد.
«وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ- و از خدا اطاعت كنيد، و از رسول اطاعت