تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٦٠ - شرح آيات

شوند». [١٠٢] و براى آن كه انسان از اين شركى كه او را حتى به تكذيب آيات خدا مى‌كشاند خلاص شود، لازم است كه به امور، و مخصوصا حقايق بزرگ، از دريچه ايمان به قدرت مطلقه خدا نگاه كند ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ «قدر خدا را چنان كه شايسته قدرشناسى است، ندانستند، و خدا قوى و عزيز است». [١٠٣] [٥٤- ٥٥] آرى، بهشت حق است به همان گونه كه هستى حق است، و مرگ حق است، و كسانى كه اين حقيقت را با بصيرت و بينش خويش دريافته‌اند، و نور ايمان به خدا در همه ابعاد و قلبهاى ايشان نفوذ كرده است، هرگز از پرداختن به عمل صالح بازنمى‌ايستند، و همچنين از بيان كردن سخنان پاكيزه تا آخرين رمق زندگى كه به آنان بانگ مى‌زنند كه بس كنيد، و اين را دريافته‌اند كه دنيا خانه ايشان نيست، پس آن را عوض كردند، و لحظه‌اى از شب و روز بر ايشان نگذشت مگر اين كه ايمان و عمل ايشان در راه خدا افزايش يافت، چه آنان به خوبى متوجه شدند كه زندگى دنيا فرصتى محدود است و هر كه از آن غفلت ورزد زيان ديده است.

اينك برنامه اين گونه را از زبان امير و سرور ايشان امام على (ع) بشنويد

«امّا شب هنگام راست برپايند، و قرآن را جزء جزء با تأمل و درنگ بر زبان دارند، و با خواندن آن اندوهبارند، و در آن اندوه داروى درد خود را به دست مى‌آرند. و اگر به آيه‌اى گذشتند كه تشويقى در آن است، به طمع بيارمند و جانهاشان چنان از شوق برآيد كه گويى ديده‌هاشان بدان نگران است، و اگر آيه‌اى را خواندند كه در آن بيم دادنى است، گوش دلهاى خويش بدان نهند، آن سان كه پندارى بانگ برآمدن و فرو شدن آتش دوزخ را مى‌شنوند.- با ركوع- پشتهاى خود