تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧٢ - شرح آيات

فقر، چنين نمى‌كنند، قرآن تأكيد كرده است كه خداوند بى‌نياز/ ١٧٨ و مالك خزانه‌ها و گنجينه‌هاى جهان است، و نيرومندى است كه بر صحنه زندگى نظارت و تسلط كامل دارد، پس با وجود اين به چه مناسبت از مقاومت با انحراف بيمناك‌اند و به طرد تسلط منحرفان نمى‌پردازند؟

وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ‌ «و آنچه در آسمانها و در زمين است از آن خدا است.» او به تنهايى كسى است كه سنتهاى كاينات را وضع كرده و بر آنها نظارت دارد و آنها را با قدرت و عدالت خود به جريان مى‌اندازد.

لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَساؤُا بِما عَمِلُوا «تا كسانى را كه بد كرده‌اند، در مقابل اين كار بد جزا دهد.» به صورتى كه عادلانه و هر بدى را به مثل آن.

وَ يَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى‌ «و كسانى را كه كار نيكو كرده‌اند، به نيكى جزا و پاداش دهد.» با فضل خود هر كار نيك و حسنه را ده برابر آن جزا دهد، و از آن هم بيشتر وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ. [٥٠] و با تدبر در دو بخش آيه كريمه، كه بخش اول آن مشتمل بر انديشه توحيد وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ‌ است و بخش دوم بر انديشه مسئوليت برخاسته از حقيقت جزا لِيَجْزِيَ ...، از ارتباط محكم ميان اين دو بخش آگاه مى‌شويم، چه كسانى كه انحراف پيدا كرده‌اند، مى‌خواهند با چنگ زدن به شرك از مسئوليتهاى خويش بگريزند و خلاص شوند. و حق آن است كه توحيد يعنى نفى شريك براى خدا، و اين يك به نوبه خود منافى با بهانه تراشى و توجيه است، و بنا بر اين يكتاپرست حقيقى آن كس است كه خود را براى حمل بار مسئوليت آماده كند. اين آيه فرهنگ بهانه‌جويى و توجيه را كه تجسم يافته در پرستش انداد و شركاى تصورى خدا همچون فرشتگان و بتان و حتى بندگان صالح‌