تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٤٢ - شرح آيات

بشناسى؟»، [١١] و اين گفته خداوند متعال لَيْسَ لَكَ مِنَ الْأَمْرِ شَيْ‌ءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظالِمُونَ‌ «كار به دست تو نيست تا توبه آنان را بپذيرى يا عذابشان كنى، آنان ستمگرانند»، [١٢] و سخت‌تر از همه آنچه گذشت، اين گفته خداى تعالى است وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ* لَأَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ* ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ* فَما مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حاجِزِينَ‌ «و اگر به دروغ پاره‌اى از گفته‌ها را به ما مى‌بست و نسبت مى‌داد* او را از دست راستش مى‌گرفتيم* و سپس سياهرگ گردنش را قطع مى‌كرديم* و كسى از شما نبود كه از اين كار جلوگيرى كند». [١٣] و سرانجام: پيغمبر كارش منحصر به آن نبود كه رسالت را به ديگران ابلاغ كند، بلكه خود آن را در ميان مسلمانان عملا به جريان مى‌انداخت، با واجباتى كه در آن وجود داشت و براى اجراى آنها مى‌بايستى شخص با نقطه‌هاى عطف شديدى مخالفت كند، و به همين سبب همراه با مؤمنان در امر قاطع و خطيرى همچون جنگ شركت مى‌كرد، آيا اگر پيروى از هواى خود مى‌كرد، به همه اين كارها مى‌پرداخت؟! [٥- ٦] و چگونه رسول مى‌تواند پيرو هواى نفس خويش باشد، و بعضى از آنچه را كه بر او نازل شده است پنهان دارد، يا به خاطر هواى نفس و مصلحت گفته‌هايى را به دروغ به خدا نسبت دهد، در صورتى كه از قوت و شدت او آگاه است؟

/ ١٤٧ عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى‌ «كه صاحب نيروى شديد آن را به او آموخت.» كه اراده مطلق و نافذ در زندگى دارد، و اين خود ضامنى بر آن است كه حقى كه قرآن آورده است جريان پيدا كند و در زندگى مورد تطبيق قرار گيرد.

ذُو مِرَّةٍ «كه دانا و حكيم است.» و به همين سبب رسالت (وحى) كامل و دقيق و بدون نقص و عيب است،