تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٦٩ - شرح آيات

بزرگى است، به همان گونه كه ما را به ياد آتش جهنم مى‌اندازد، پس نخستين و مهمترين هدف آن تزكيه و پاكيزه ساختن نفس انسان است، و در خبرى از امام صادق (عليه السّلام) آمده است كه: «اين آتش شما جزئى از هفتاد جزء آتش جهنم است كه هفتاد بار به آب خاموش شده و دوباره افروخته شده است، و اگر جز اين مى‌بود آدمى نمى‌توانست آن را خاموش كند، و او را در قيامت خواهند آورد و چون بر آتش دوزخش نهند و چنان فرياد مى‌زند كه هيچ فرشته مقرّب يا پيامبر مرسلى نيست كه از ترس اين فرياد تكيه بر سر زانوان پايش مى‌كند». [١٣٠] اما هدف ديگر آتش بهره‌برداريهاى مادّى مختلف از آن در زندگى است، و كشف شدن منافع آن به توسط انسان در جاهاى مختلف زندگى و طريقه به كار بردن آن خواه به صورت مستقيم (زبانه‌ها و شعله‌ها) و خواه به صورت غير مستقيم (و به شكل كارمايه).

وَ مَتاعاً لِلْمُقْوِينَ‌ «و مايه بهره‌مندى صحرانشينان يا نيازمندان.» گفته‌اند: مقوى كسى است كه در بيابان خشك بى‌باران زندگى مى‌كند كه به آن نياز فراوان دارد، نه تنها براى گرم شدن و غذا پختن بلكه براى دور كردن جانوران در هنگام شب.

بعضى گفته‌اند كه مقوى به معنى گرسنه است، چنان كه شاعرى گفته است