تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١٠ - رهنمودهايى از آيات

٣٣ اقطار: جمع قطر است به معنى ناحيه و طرف.

٣٥ شواظ: شعله خالص يا پاره‌هاى آتش.

/ ٣٠٤

او هر روز در كارى است‌

رهنمودهايى از آيات

«لا بشى‌ء من آلائك رب أكذب يعنى: هيچ يك از آلاء و نعمتهاى تو را، اى پروردگار، تكذيب نمى‌كنم، جمله‌اى است كه شايستگى تكرار پس از شنيدن هر يك از آيه‌هاى يكسان‌ فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ‌ اين سوره را دارد. ولى آيا اين تكرار كردن بدون معرفت و به كار بستن معنى آن هيچ فايده‌اى دارد؟ هرگز ... پس ببينيم كه تكذيب آلاء خدا چه معنايى دارد و چگونه آنها را، به جاى تكذيب، تصديق كنيم.

دو گروه از مردم آيات خدا را تكذيب مى‌كنند نخست آن كسان‌اند كه به نعمت اعتقاد ندارند، از آن روى كه به زندگى با ديدى شوم و روحيّه‌اى پيچيده نگاه مى‌كنند، و هر چيز در نظر ايشان نقمت و مصيبت است، هر چند نعمت بوده باشد، وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمنِ قالُوا وَ مَا الرَّحْمنُ أَ نَسْجُدُ لِما تَأْمُرُنا وَ زادَهُمْ نُفُوراً «و چون به آنان گفته مى‌شود كه به رحمن سجده كنيد، مى‌گويند: رحمن چيست، كه به ما فرمان سجده كردن به او را مى‌دهى، و نفرت و بيزارى ايشان افزوده مى‌شود»، [٢٦] و گروه ديگر آن كسان‌اند كه به نعمت اعتراف دارند، ولى عملا منكرانند كه از جانب خدا برسد، و به همين سبب سپاسگزارى خويش را متوجّه به جانب جز خدا مى‌كنند