تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٣٦ - رهنمودهايى از آيات

/ ٢٣٦

آيا ياد آورنده‌اى هست؟

رهنمودهايى از آيات

در اين سوره و سوره‌اى پس از آن اسلوب تازه‌اى مشاهده مى‌شود: و آن اين كه يكى آيه چند بار در يك سوره تكرار پيدا مى‌كند، چنان كه در سوره الرحمن آيه كريمه‌ فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ‌ و در اين سوره گفته خداى تعالى وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ چندين بار تكرار مى‌شود، و قرآن حكيم اين پرسش را با صداى بلند در افق زمان و مكان و در قلب هر انسان به گردش مى‌اندازد كه: آيا در آن جا كسى هست كه به وسيله قرآن ميسّر كننده ذكر به ياد داستانهاى گذشتگان افتد و عبرت گيرد؟؟

انسان از جانب خود، علم به عاقبت امور و سنّتهاى زندگى فردى و اجتماعى پيرامون خويش را جز از دو راه به دست نمى‌آورد

١- تجربه‌ها و آزموده‌هاى ديگران. با دانستن اين كه انسان بار ديگر به زندگى پس از مرگ باز نمى‌گردد/ ٢٣٧ تا در اولى تجربه كند و در دومى از آن پند گيرد.

٢- وحى الاهى.

گاه قرآن سنتهاى الاهى را در آفريدگان به صورت مستقيم براى ما كشف مى‌كند، و گاه آن را از راه عبرت گرفتن از قصه‌هاى گذشتگان در اختيار ما قرار مى‌دهد، پس بدين گونه دو روش را با هم جمع مى‌كند و بر هر كس كه بخواهد متذكّر شود (و ضمير و عقل او تنبيه پيدا كند) لازم است كه به قرآن مراجعه كند، و آن را مكمل و راهنماى فطرت و عقل خود قرار دهد، پس اگر از آن سودى عايد وى نشود، هيچ چيز ديگر براى او سودمند نخواهد بود.