تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧٦ - شرح آيات

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ* فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ‌ «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از خدا بترسيد و بازمانده ربا را رها كنيد اگر به او ايمان آورده‌ايد* و اگر چنين نكنيد، به جنگى با خدا و رسولش پرداخته‌ايد»، [٦٢] و سحر بدان جهت كه خداى عزّ و جلّ گفته است وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ‌ «و دانسته‌اند كه هر كس آن را بخرد، در آخرت بهره‌اى نخواهد داشت»، [٦٣] و زنا بدان سبب كه خداى عزّ و جلّ گفت وَ لا يَزْنُونَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثاماً يُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ يَخْلُدْ فِيهِ مُهاناً إِلَّا مَنْ تابَ‌ «و زنا نمى‌كنند، و هر كس چنين كند، كيفر خواهد يافت و در روز قيامت عذاب او افزوده مى‌شود و جاودانه در آن سرافكنده خواهد ماند، مگر اين كه توبه كند»، [٦٤] و سوگند دروغ ياد كردن، بدان جهت كه خداى عزّ و جلّ مى‌گويد إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ أَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ‌ ... يَوْمَ الْقِيامَةِ «كسانى كه پيمان خدا و سوگندهاى خويش را به بهايى اندك مى‌فروشند، در روز قيامت بهره‌اى نخواهند داشت»، [٦٥] و خيانت كردن كه خداى عزّ و جلّ گفته است وَ مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ «و هر كس كه خيانت ورزد، او را با خيانتهايش در روز قيامت حاضر كنند»، [٦٦] و ندادن زكات واجب بدان سبب كه خداى عزّ و جلّ گفته است يَوْمَ يُحْمى‌ عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوى‌ بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ‌ «آن روز كه آنها (سيم و زر) را در آتش جهنم سرخ كنند و با آنها پيشانيها و پهلو و پشتهاى ايشان را داغ كنند، اين است آنچه براى خود ذخيره و گنج كرده بوديد، پس گنجهاى خود را بچشيد»، [٦٧] و گواهى دادن به دروغ و خوددارى از