توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٧٦ - قرائن بر حذف و تعيين محذوف
دليل و قرينه بر اين تقدير آيه قبل از آن يعنى: قد شغفها حبّا ( به تحقيق يوسف قلب زليخا را از حيث محبّت و عشق شكافته) مىباشد.
ب: فى مراودته يعنى تقدير آيه چنين است:
فذلكنّ الّذى لمتنى فى مراودته (اينست كسى كه مرا درباره مراوده و رفتوآمد با او سرزنش مىكرديد).
دليل و قرينه بر اين تقدير آيه قبلى است يعنى: تراود فتاها عن نفسه ( با غلام خود رفتوآمد نموده و او را بخود دعوت مىكند).
ج: فى شانه يعنى تقدير چنين مىباشد:
فذلكنّ الّذى لمتنى فى شانه (اينست كسى كه مرا درباره امر او سرزنش مىكرديد).
مصنّف گويد:
تقدير [فى شانه] شامل آندو مىشود:
شارح مىگويد:
مقصود از [آندو] تقدير اوّل و دوّم يعنى حبّ و مراوده مىباشد.
سپس مصنّف گويد:
ولى عرف و عادت بر تقدير دوّم دلالت دارد.
شارح گويد:
مقصود از [تقدير دوّم] مراودت مىباشد.
مصنّف گويد:
دليل بر اين گفتار آنستكه:
در عرف شخصى را كه بديگرى حبّ مفرط دارد سرزنش نمىكنند زيرا اين