توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٢٢ - قسم هشتم از اقسام اطناب(اعتراض)

قوله: و مكرّر: بصيغه اسم فاعل.

قوله: تسمّى واو اعتراضيّه: طبق گفته برخى از ادباء واو اعتراضيه همان واو حاليّه است با اينفرق كه جمله بعد از [واو] اگر قيد براى عامل قبلى باشد آنرا حاليّه خوانده و در غير اينصورت آنرا اعتراضيّه گويند.

قوله: و فى هذا تسلية و تسهيل للامر: تسليت عبارتست از تسكين قلب و آرامش بخشيدن بآن و وجه بودن تسليت و تسهيل امر در اين عبارت آن است كه:

انسان وقتى بداند آنچه حقتعالى مقدّر فرموده باو خواهد رسيد اعم از آنكه در زمان طولانى بوده يا مدت كوتاه باشد اگرچه آنرا مطالبه نكند البتّه تسلّى و آرامش خاطرى برايش پيدا مى‌شود و مشكلات و ناراحتى‌ها آسان مى‌گردد.

قوله: لانّه انّما يكون بفضلة: ضمير در [لانّه‌] به تتميم راجع است.

قوله: لانّه انّما يقع لدفع ايهام الخ: ضمير در [لانّه‌] به تكميل راجع است.

قوله: لانّه لا يكون الّا فى آخر الكلام: ضمير در [لانّه‌] به ايغال راجع است.

قوله: لكنّه يشمل بعض صور التذّييل: ضمير در [لكنّه‌] باعتراض راجعست‌

قوله: لانّه كما يشترط فى التذّييل: ضمير در [لانّه‌] بمعناى [شأن‌] مى‌باشد

قوله: انّه يباين التذّييل: ضمير در [انّه‌] به اعتراض راجع است و اين عبارت مقول [قيل‌] مى‌باشد.

قوله: بناء على انّه لم يشترط فيه: ضمير در [انّه‌] بمعناى [شأن‌] بوده و در [فيه‌] به تذييل راجع است.