توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٦٣ - تذنيب
يعنى وقتى عمر ايشان بسر برسد نه ساعتى تأخير افتاده و نه لحظهاى جلوتر واقع مىشود.
شارح گويد:
از نظر من فرموده حقتعالى يعنى [ لا يستقدمون ] معطوف است بر شرطى كه قبل از اين جمله قرار گرفته يعنى [ جاء اجلهم ] نه بر جزء يعنى [ لا يستأخرون ] زيرا معنا ندارد كه گفته شود:
اذا جاء اجلهم لا يستقدمون (وقتى اجل و مرگشان رسيد مقدم نمى شود).
شرح فارسى:
توضيح
قوله: بعد وجود المصحح: يعنى پس از آنكه مصحح براى عطف در كلام بود شرط است كه دو جمله متعاطف تناسب بينشان رعايت شود.
قوله: و قالوا لو لا انزل عليه ملك الخ : سوره انعام آيه (٨).
قوله: و منه قوله تعالى: ضمير در [منه] به تقييد بالشّرط راجع است.
قوله: فاذا جاء اجلهم لا يستأخرون الخ : سوره اعراف آيه ٣٤.
متن:
تذنيب
اصل الحال المنتقلة ان تكون بغير واو لانّها فى المعنى حكم على صاحبها كالخبر و وصف له كالنعت.
هو جعل الشئ ذنابة للشئ.
شرح عربى
شبه به ذكر بحث الجملة الحالية و كونها بالواو تارة و