توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٣٩

شاهد در اينستكه آيه شريفه نسبت به بيت ايجاز بوده و بيت در مقايسه با آيه اطناب مى‌باشد.

تنبيه‌

شارح گويد:

اينكه مصنّف گفت [و يقرب منه‌] جهتش اينستكه مضمون آيه شامل هرفعلى بوده درحاليكه بيت اختصاص به قول دارد، پس ايندو كلام در اصل معنا متساوى نبوده بلكه كلام حقتعالى اجل و اعلى مى‌باشد و چگونه نگوئيم در حاليكه حقتعالى اعلم و آگاه‌تر است.

تمام شد فن اوّل بعون و كمك حقتعالى و توفيق آنحضرت و از او درخواست مى‌كنم كه در اتمام دو فن ديگر بمن هدايت طريق عنايت فرمايد.

قوله: انّه قد يوصف الكلام: ضمير در [انّه‌] بمعناى [شأن‌] مى‌باشد.

قوله: يصفه بالميل الخ: ضمير فاعل و مفعول در [يصفه‌] به شاعر راجع است‌

قوله: مع الخمول: كلمه [خمول‌] يعنى عدم سيادت.

قوله: لا يسئل عمّا يفعل الخ‌ : آيه (٢٣) از سوره انبياء.

قوله: بالنسبة الى المصراع السّابق: مقصود از [مصراع سابق‌] يصدّ عن الدنيا اذا عنّ سودد، مى‌باشد.

قوله: لا يجسر على الاعتراض: كلمه [لا يجسر] يعنى جرأت نمى‌كند.

پايان جلد سوّم از كتاب توضيح المعانى شرح مختصر المعانى تأليف بنده كمترين سيّد محمّد جواد ذهنى تهرانى و از خداوند متعال توفيق اتمام بقيّه مجلّدات را خواستارم بحقّ محمّد و آله الطّاهرين.