توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٠٠ - تحقيق در اطراف دلالت نفى بر استمرار

سپس در ذيل [و امّا الثّانى‌] مى‌گويد:

مقصود از آن عدم دلالت بر حصول مى‌باشد و دليلش آن است كه بحسب فرض فعل منفى است.

پس از آن مى‌گويد:

آنچه تا به اينجا گفتيم در وقتى استكه جمله حاليّه فعليّه باشد.

شرح فارسى:

توضيح‌

قوله: لما سيجئ: مقصود تحقيقى است كه عنقريب ذكر خواهد شد.

قوله: بما يدل على انقطاع ذلك الانتفاء: مقصود از [ذلك الانتفاء] انتفاء قبل از زمان تكلم مى‌باشد.

قوله: ان الاثبات فى الجملة انما ينافيه النفى دائما: زيرا در علم ميزان مقرر است كه نقيض موجبه جزئيه سالبه كليّه مى‌باشد.

قوله: لانه وجود عقيب وجود: ضمير در [لانّه‌] باستمرار راجع است.

قوله: بخلاف استمرار العدم فانّه عدم: ضمير در [فانّه‌] به استمرار العدم برمى‌گردد.

قوله: و الاصل فى الحوادث: يعنى اصل در موجودات حادثه‌

متن:

و ان كانت اسميّة، فالمشهور جواز تركها، لعكس ما مرّ فى الماضى المثبت نحو: كلمته فوه الى فى و انّ دخولها اولى، لعدم دلالتها على عدم الثبوت مع ظهور الاستيناف فيها فحسن زيادة رابط نحو فلا تجعلوا للّه اندادا و انتم تعلمون‌ .

توضيح المباني في شرح مختصر المعاني ؛ ج‌٣ ؛ ص٦٠١