پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥٩ - ترجمه

بخش چهارم‌

و اعلموا أنّه شافع مشفّع، و قائل مصدّق، و أنّه من شفع له القرآن يوم القيامة شفّع فيه، و من محل به القرآن يوم القيامة صدّق عليه، فإنّه ينادي مناد يوم القيامة: «ألا إنّ كلّ حارث مبتلى في حرثه و عاقبة عمله، غير حرثة القرآن». فكونوا من حرثته و أتباعه، و استدلّوه على ربّكم، و استنصحوه على أنفسكم، و اتّهموا عليه آراءكم، و استغشّوا فيه أهواءكم.

ترجمه‌

: بدانيد قرآن، شفاعت كننده‌اى است كه شفاعتش مورد قبول و گوينده‌اى است كه سخنش مقبول است. آن كس كه قرآن در روز قيامت براى او شفاعت كند مشمول شفاعت مى‌شود و آن كس كه قرآن در قيامت از وى شكايت كند گواهى‌اش بر ضد او پذيرفته خواهد شد؛ چه اين كه روز قيامت، منادى صدا مى‌زند: آگاه باشيد! امروز هر كس گرفتار بذرى است كه افشانده و در گرو عاقبت اعمال خويش است؛ جز آنان كه جز آنان كه بذر قرآن افشاندند. شما نيز از بذر افشانان قرآن و پيروان آن باشيد. پروردگارتان را با قرآن بشناسيد و خويشتن را با آن اندرز دهيد و در برابر قرآن، آراى خود را متهم كنيد و خواسته‌هاى نفسانى خويش را در برابر آن نادرست بشماريد.