پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨ - شرح و تفسير گوشهاى از صفات جمال و جلال خدا

توضيح اين سخن اين كه: ما آفريده شدگان كه در جهان ممكنات به سر مى‌بريم، همه چيز را با خود مقايسه مى‌كنيم و در بسيارى از مواقع، خدا را با صفات ناقص و محدود خود وصف مى‌كنيم و اوصافى همچون اوصاف ممكنات براى او قائل مى‌شويم و اين دره خطرناك تشبيه است كه ما را در آيات و روايات از آن بر حذر داشته‌اند؛ به همين جهت امام عليه السّلام مى‌فرمايد: كسى كه او را به اين صفات وصف كند او را همچون ممكنات محدود دانسته و كسى كه حدى براى او قائل شود، به يقين شبيه و مانندى نيز براى او تصور مى‌كند و بنابر اين او را در قالب اعدادى مى‌آورد و كسى كه او را در قالب اعداد آورد، ازليّت و ابديّت او را انكار نموده است؛ چرا كه اين دو وصف از نامحدود بودن ذات پاك او سر چشمه مى‌گيرد.

همچنين كسى كه از چگونگى ذات او سؤال كند، اوصاف مخلوقات را براى او قائل شده و آن كس كه از مكان يا زمان او بپرسد، او را همچون اجسام در محدوده زمان و مكان فرض كرده است.