٢٧٧٨/ ٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از بعضى از اصحاب خويش، از حسين بن حازم، از حسين بن عمر بن يزيد، از پدرش كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «هر كه برادر دينى خويش را متّهم سازد، حرمتى در ميان ايشان نيست. و هر كه با برادرِ خويش معامله و رفتار كند، به مثل آنچه با ساير مردمان رفتار مى‌كند، بيزار است از آنچه بر خود مى‌بندد» (يعنى ايمان).

٢٧٧٩/ ٣. از او، از پدرش، از آنكه او را روايت كرد از حسين بن مختار، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «اميرالمؤمنين عليه السلام در بعضى از سخنان خويش فرمود كه: كار برادر خويش را بر نيكوترين وجهى كه در آن متصور است حمل كن، تا وقتى كه بيايد تو را، آنچه (تو را از آن بگرداند، يا) بر تو غالب شود.[١]

و البتّه گمان بد مبر به سخنى كه از دهان برادر بيرون آمده و از او سر زده باشد، و حال آنكه تو از برايش در خير و خوبى محملى را بيابى».

باب در بيان حال كسى كه برادر مؤمن خويش را خيرخواهى نكند

١٥٣. باب در بيان حال كسى كه برادر مؤمن خويش را خيرخواهى نكند

٢٧٨٠/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از حسن بن على بن نعمان، از ابو حفص اعشى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: شنيدم از آن حضرت كه مى‌فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: هر كه در حاجتى از حاجت‌هاى برادر مؤمن خود سعى كند، و او را خيرخواهى نكند كه آنچه لازمه سعى است به عمل نياورد، با خدا و رسولش خيانت كرده است».

٢٧٨١/ ٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از عثمان بن عيسى، از سماعه كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «هر مؤمنى كه در حاجت برادر خود راه رود و او را خيرخواهى نكند، با خدا و رسولش خيانت كرده است».

٢٧٨٢/ ٣. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد و ابو على‌

[١]. بنابر اختلاف نسخ كافى و مراد اين است كه، فعل او را بر محمل نيك حمل كن، تا وقتى كه علم به خلاف آن به هم رسانى.