٣٧٣٠/ ٩. على، از پدرش، از ابن ابى عمير، از حمّاد بن عثمان روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام را ديدم كه در خانه‌اش، در نزد درِ خانه‌اش در برابر كعبه مى‌نشست.

باب اتّكاء و احتباء

٢٢. باب اتّكاء و احتباء[١]

٣٧٣١/ ١. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: چيزى را تكيه‌گاه قرار دادن در مسجد، رهبانيّت عرب است. به درستى كه مؤمن مجلسش مسجد او است، و صومعه‌اش خانه او است»[٢].

٣٧٣٢/ ٢. از او، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق روايت است كه فرمود:

«رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: به هم بستن ساق‌ها در مسجد، ديوارهاى عرب است».

٣٧٣٣/ ٣. محمد بن اسماعيل، از فضل بن شاذان و على بن ابراهيم، از پدرش، هر دو روايت كرده‌اند از ابن ابى عمير، از ابراهيم بن عبد الحميد، از امام موسى كاظم عليه السلام كه فرمود: «پيغمبر فرمود كه: به هم بستن ساق‌ها، ديوارهاى عرب است».

٣٧٣٤/ ٤. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از عثمان بن عيسى، از سماعه كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام، از مردى كه به يك جامه، ساق‌ها به هم مى‌بندد. فرمود كه: «اگر عورتش را مى‌پوشد، باكى نيست».

٣٧٣٥/ ٥. از او، از محمد بن على، از على بن اسباط، از بعضى از اصحاب ما، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «مرد را روا نباشد كه در برابر خانه كعبه ساق‌ها به هم بندد».

باب در جواز بازى و مزاح و خنده‌

٢٣. باب در جواز بازى و مزاح و خنده‌

٣٧٣٦/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از معمّر بن خلّاد روايت كرده است كه: امام موسى كاظم عليه السلام را سؤال نمودم و عرض كردم كه: فداى تو گردم! مردى با گروهى مى‌باشد. پس در ميان ايشان سخنى جارى مى‌شود، مزاح مى‌كنند و مى‌خندند.

[١]. و اتّكا- به كسر اوّل و تشديد دويم-، چيزى را تكيه‌گاه ساختن است و احتباء، فراهم بستن هر دو ساق خود به فوطه يا دستار.( مترجم)

[٢]. و صومعه- به فتح صاد-، خلوت‌خانه نصارى است كه سر آن بلند و باريك باشد.( مترجم)