تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٧٨٧

١٧٦. باب در بيان مؤلّفة قلوبهم ١٨٣

١٧٧. باب در ذكر منافقان و گمراهان و شيطان، و دخول ايشان در دعوت ١٨٧

١٧٨. باب در شرح قول خداى تعالى: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى‌ حَرْفٍ» ١٨٧

١٧٩. باب نادر ١٩١

١٨٠. باب ١٩٥

١٨١. باب در بيان ثبوت ايمان، و آنكه آيا جائز است كه خدا آن را نقل كند؟ ١٩٥

١٨٢. باب در بيان مُعارين ١٩٧

١٨٣. باب در بيان نشانه آنكه ايمان به عاريه به او داده شده است ٢٠١

١٨٤. باب در بيان غفلت و فراموشى دل ٢٠٣

١٨٥. باب در بيان تيرگى دل منافق، اگرچه زبان به او داده شده باشد و بيان روشنى دل مؤمن، و هر چند كه زبانش از بيان طلب نارسا باشد ٢٠٧

١٨٦. باب در بيان تنقّل احوال دل ٢٠٩

١٨٧. باب در بيان وسوسه و حديث نفس ٢١١

١٨٨. باب در بيان اعتراف و اقرار به گناهان و پشيمان شدن بر آنها ٢١٥

١٨٩. باب در بيان پوشيدن گناهان ٢١٧

١٩٠. باب در بيان كسى كه قصد ثواب يا گناه مى‌كند ٢١٩

١٩١. باب در بيان توبه ٢٢٣

١٩٢. باب در بيان آمرزش طلبيدن از گناهان ٢٣٣

١٩٣. باب در بيان عطا كردن خداى عز و جل وقت توبه را به آدم عليه السلام ٢٣٧

١٩٤. باب لمم ٢٤١

١٩٥. باب در بيان اينكه گناهان بر سه قسم است ٢٤٣

١٩٦. باب در بيان تعجيل عقوبت گناه ٢٤٧

١٩٧. باب در بيان اقسام عقوبت گناهان ٢٥٣

١٩٨. باب نادر ٢٥٥

١٩٩. باب نادر ٢٥٧

٢٠٠. باب در بيان اينكه خدا به واسطه عامل، عذاب را از غير عامل دفع مى‌كند ٢٥٩

٢٠١. باب در بيان اينكه ترك گناه، از طلب كردن توبه آسان‌تر است ٢٦١