تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٦٩٣
٣٦٠٠/ ٣. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از حسين بن سعيد و محمد بن خالد، هر دو روايت كردهاند، از قاسم بن محمد، از حبيب خثعمى كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود: «بر شما باد به پارسايى و سعى و كوشش در طاعت خدا، و در جنازهها حاضر شويد، و بيماران را عيادت كنيد، و با قوم خود در مسجدهاى خود حضور به هم رسانيد، و از براى مردمان دوست داريد، آنچه را كه از براى خود دوست مىداريد. آيا مردى از شما شرم نمىكند كه همسايهاش حقّ او را بشناسد، و او حقّ همسايهاش را نشناسد؟».
٣٦٠١/ ٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از على بن حكم، از معاوية بن وهب روايت كرده است كه گفت: به آن حضرت عرض كردم كه: چگونه ما را سزاوار است كه بكنيم در آنچه ميان ما است و ميان قوم ما، و ميان شركاى ما و كسانى كه به هم آميختهايم از مردمان، از آنان كه بر امر ما نيستند، و مذهب و طريقه ما را ندارند؟ و به چه وضع با ايشان رفتار بايد بكنيم؟ فرمود كه: «نظر مىكنيد به سوى پيشوايان خويش كه به ايشان اقتدا مىنماييد؛ پس آنچه ايشان مىكنند، شما نيز مىكنيد. به خدا سوگند كه ايشان، بيماران ايشان را عيادت مىكنند، و به جنازههاى ايشان حاضر مىشوند، و شهادت را ادا مىنمايند؛ خواه به ايشان نفع داشته باشد، و خواه ضرر، و امانت را به ايشان مىرسانند».
٣٦٠٢/ ٥. ابو على اشعرى روايت كرده است، از محمد بن عبد الجبّار و محمد بن اسماعيل، از فضل بن شاذان، و هر دو، از صفوان بن يحيى، از ابو اسامه زيد شحّام كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام به من فرمود كه: «سلام مرا برسان به هر كه ببينى كه مرا اطاعت مىكند از ايشان، و گفتار مرا مىگيرد و به آن عمل مىكند. و شما را وصيّت مىكنم و امر مىنمايم به تقوى و پرهيز از خداى عز و جل، و پارسايى در دين خود، و سعى و كوشش در طاعت از براى خدا، و راستى سخن و خبر كه در آن دروغ نگوييد، و اداى امانت، و طول سجود، و نيكى همسايگى، كه محمد صلى الله عليه و آله با اينها آمده و اين امور را آورده است. امانت را برسانيد به كسى كه شما را بر آن امين داشته؛ خواه نيكوكار باشد و خواه نابكار؛ زيرا كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به اداى رشته و سوزن امر مىفرمود. خويشان خويش را صله كنيد، و به جنازههاى ايشان حاضر شويد، و بيماران ايشان را عيادت كنيد، و حقوق ايشان را ادا نماييد. پس به درستى كه مردى از شما، چون در دينش پارسايى كند، و در حديث راست گويد، و امانت را به صاحبش