و حضرت صادق عليه السلام فرمود كه: «مردى به سوى ابوذر رضى الله عنه نوشت كه: اى ابوذر! چيزى از علم را به من عطا كن كه طرفه و تازه باشد. ابوذر به سوى او نوشت كه: علم بسيار است، وليكن اگر توانى كه بدى نكنى با كسى كه او را دوست مى‌دارى، چنان كن؛ پس آن مرد به ابوذر گفت كه: آيا كسى را ديده‌اى كه با كسى كه او را دوست مى‌دارد، بد كند؟ ابوذر به او گفت: آرى، نفس تو در نزد تو از همه نفس‌ها دوست‌تر است. پس چون تو خداى- تعالى- را معصيت كنى، به حقيقت كه با آن بد كرده‌اى».

٣٠٤١/ ٢١. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از عثمان بن عيسى، از سماعه، از امام جعفر صادق عليه السلام كه گفت: شنيدم از آن حضرت كه مى‌فرمود: «صبر كنيد بر طاعت خدا، و شكيبايى ورزيد از معصيت خدا؛ پس جز اين نيست كه دنيا ساعتى است؛ زيرا كه آنچه گذشته، چنان نيست كه از براى آن شادى و اندوهى را بيابى، و آنچه نيامده، كه تو چنان نيستى كه آن را بشناسى و بدانى كه چه خواهد شد؛ پس صبر كن بر اين ساعتى كه تو در آنى؛ پس گويا كه تو شاد شده‌اى و آرزو برده‌اى به نيكويى حال كسى، تا تو را مثل آن حال باشد».

٣٠٤٢/ ٢٢. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از يونس، از مردى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه: «خضر به موسى عليهما السلام گفت كه: اى موسى! به درستى كه شايسته‌ترين روز تو، آن روزى است كه در پيش روى تو است؛ پس بنگر كه آن روز چه روز است، و جواب را از براى آن آماده ساز؛ زيرا كه تو باز داشته مى‌شوى و پرسيده خواهى شد.

و پند خويش را از روزگار فرا گير؛ زيرا كه روزگار، درازى است كوتاه؛ پس چنان عمل كن كه گويا تو ثواب عمل خود را مى‌بينى، تا آنكه تو را در مزدت اميدوارتر گرداند؛ پس به درستى كه آنچه آينده است از دنيا، مانند آن چيزى است كه پشت گردانيده و رفته است از آن».

٣٠٤٣/ ٢٣. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از يعقوب بن يزيد، از آنكه او را ذكر كرده، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «به اميرالمؤمنين- صلوات اللَّه عليه- عرض شد كه: ما را موعظه كن و پنده ده و مختصر كن. فرمود كه: دنيا، در حلال آن حساب است، و در حرام آن عقاب. و از كجا شما را راحت و آسايش ميسّر باشد، و هنوز به سنّت پيغمبر خويش اقتدا نكرده‌ايد؟ طلب مى‌كنيد آنچه را كه شما را طاغى گرداند، و نمى‌پسنديد